มาด้วย แถมยังระบุเจาะจงให้เมิ่งฉีฮ่วนไล่คนสนิทออกไปให้หมด เจตนาชัดแจ้งขนาดนี้ มิน่าเล่าพระชายาถึงได้ไม่พอใจ
“ผู้อาวุโสได้ยินแล้วหรือไม่?” ในห้องข้าง ๆ เมิ่งฉีฮ่วนกำลังคุมเชิงอยู่กับผู้อาวุโสห้าแห่งเกาะถงเซิงมาพักใหญ่แล้ว เมื่อได้ยินเสียงเย้ยหยันของหลี่เยว่หานดังมาจากด้านนอก เขาก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยพลางเอ่ยว่า
“เปิ่นหวังเห็นแก่ความสัมพันธ์ในฐานะที่ท่านเป็นอาจารย์ จึงได้ให้เกียรติท่านอย่างถึงที่สุด แต่ในเมื่อเปิ่นหวังให้หน้าแล้วท่านไม่รับ เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไร้มารยาท”
เมิ่งฉีฮ่วนมองผู้อาวุโสห้าด้วยสีหน้าที่กึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม ยามนี้เบื้องหน้าของเขามีสาวงามสองนางในชุดบางเบาหมอบก้มหน้า ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
