ครื่องคั้นน้ำผลไม้อยู่ที่ไหน ฉันอยากดื่มน้ำผลไม้ ไม่อยากกินผลไม้สด”
สิ้นเสียงของนาง หลี่ต้าเฉิงก็ขลุกขลักอยู่ในครัวครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับมา “อยู่นี่ไง พ่อเพิ่งคั้นน้ำส้มให้ลูกแช่ไว้ในตู้เย็นนั่นแหละ รีบดื่มเถอะ ข้างนอกร้อนขนาดนี้ จะได้เย็นชื่นใจ” ทันทีที่สิ้นคำพูด น้ำส้มหนึ่งแก้วก็ปรากฏขึ้นมาในตู้เย็นราวกับเสกได้
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่เยว่หานก็ยิ่งมั่นใจในข้อสันนิษฐานของนาง
ของในภาพลวงตา… กินไม่ได้เด็ดขาด
ตั้งแต่เดินเข้าประตูมายังไม่ถึงสิบนาที หลี่ต้าเฉิงในภาพลวงตาก็พยายามชักจูงให้หลี่เยว่หานกินของอยู่ตลอดเวลา เริ่มจากให้กินผลไม้ ต่อมาก็บอกว่าเตรียมเนื้อต้มมะเขือเทศไว้ จากนั้นก็ชวนลวกเนื้อกินกัน และสุดท้ายคือน้ำส้มในตู้เย็น
หลี่เยว่หานหยิบน้ำส้มออกมาจากตู้เย็นแล้วยกขึ้นมาดม กลิ่นหอมสดชื่นของส้มโชยเข้าจมูก แม้นางจะเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะลอบกลืนน้ำลาย
“พ่อ วันนี้พ่อไปซื้อส้มมาจากที่ไหนเหรอคะ” หลี่เยว่หานวางแก้วน้ำส้มลงบนโต๊ะกาแฟ แล้วแกล้งส่งเสียงกวนประสาทหลี่ต้าเฉิงที่ยังไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ในครัว “กลิ่นมันเหม็นเปรี้ยวเหมือนของบูดเลย!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ในที่สุดหลี่ต้าเฉิงก็เดินออกมาจากครัว พลางเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้วเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ “จะบูดได้ยังไง พ่อเพิ่งไปซื้อมาเมื่อเช้านี้เองนะ พอกลับมาก็คั้นแช่ตู้เย็นไว้ทันที”
“พ่อไปซื้อส้มมาจากร้านขายเครื่องจักรกลเ
