พันธ์ระหว่างพ่อลูกคู่บ้านนี้ก็ยิ่งเหินห่าง ยิ่งได้หวังเฟิ่งคอยเติมเชื้อไฟอยู่ไม่ขาด ยามที่หลี่เยว่หานสอบติดมหาวิทยาลัย หวังเฟิ่งแอบซ่อนใบตอบรับเข้าเรียนของนางไว้ พอหลี่เยว่หานหาจนเจอ หวังเฟิ่งกลับปรักปรำว่าหลี่เยว่หานขโมยเงิน
หลี่ต้าเฉิงที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางได้แต่ปกป้องหลี่เยว่หานตามสัญชาตญาณ แต่หวังเฟิ่งกลับอาละวาดหนีออกจากบ้านไปอย่างไม่สนหัวนอนปลายเท้าใคร สุดท้ายหลี่เยว่หานต้องเป็นฝ่ายยอมจำนนรับผิด หลี่ต้าเฉิงจึงได้รู้ว่าหวังเฟิ่งแอบซ่อนใบตอบรับเข้าเรียนของลูกสาวเอาไว้
และนับตั้งแต่เหตุการณ์นั้นเป็นต้นมา ใจของหลี่เยว่หานและหลี่ต้าเฉิงก็ขาดสะบั้นออกจากกันอย่างสิ้นเชิง
หลี่ต้าเฉิงถูกหวังเฟิ่งหว่านล้อมจนยอมมอบสมุดบัญชีและบัตรธนาคารทั้งหมดของบ้านให้นางไปดูแล ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของหลี่เยว่หาน นอกจากเรียนหนังสือแล้ว เวลาที่เหลือล้วนหมดไปกับการทำงานพิเศษเพื่อหาเงินเลี้ยงตัวเอง ทุกครั้งที่หลี่ต้าเฉิงถามหวังเฟิ่งว่าส่งค่าขนมให้ลูกบ้างหรือไม่ หวังเฟิ่งมักจะตอบว่าส่งไปแล้ว แต่ความจริงคือนางไม่เคยให้เงินแม้แต่มันเฟื้องเดียว มีเพียงนาน ๆ ครั้งที่หลี่ต้าเฉิงจะแอบส่งอั่งเปาให้นางผ่านวีแชท ด้วยเข้าใจว่าเป็นเพียงเงินพิเศษที่ให้ลูกสาวไว้ใช้สอย
เรื่องนี้ กว่าหลี่ต้าเฉิงจะรู้ความจริงว่าลูกสาวต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเพียงใดตลอดหลายปีในมหาวิทยาลัย ก็เป็นตอนที่หลี่เยว่หานเรียนจบเสียแล้ว
ทว่ายามนั้
