่อาจบำเพ็ญเพียรในโลกภายนอกได้ และฟื้นตัวได้ช้ามาก
ภาพลวงตาของค่ายกลสมุทรอาจจำลองทัศนียภาพของแดนราชันไร้เทียมทานขึ้นมาได้ แต่กลับไม่อาจคืนพลังจิตให้นางได้จริง หลังจากที่นางใช้พลังจิตโจมตีคนจากสิบสองถ้ำไป พลังของนางเพิ่งจะฟื้นคืนมาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น และนี่เองที่กลายเป็นจุดบอดที่ทำให้ดวงตาของนางมองทะลุเห็นความจริง
“อาสะใภ้ไม่ชอบน่องกระต่ายหรือ?” หลิงซีเบื้องหน้าจ้องมองหลี่เยว่หานอยู่นาน เมื่อเห็นนางไม่ยอมรับเนื้อในมือไป ก็เริ่มมีสีหน้าผิดหวัง “อาสะใภ้ไม่รักหลิงซีแล้ว”
หลี่เยว่หานยังคงนิ่งเงียบ
หากนางจะรับน่องกระต่ายจากมือของหลิงซีปลอมคนนี้ นางต้องใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ แต่ยามนี้มือข้างที่ว่างของนางอยู่อีกด้านหนึ่งของลำตัว หากจะรับน่องกระต่าย มือที่สะดวกที่สุดย่อมต้องเป็นมือซ้าย
ทว่ามือซ้ายของนางยังคงมีสัมผัสจากฝ่ามือของเมิ่งฉีฮ่วน แม้จะมองไม่เห็น แต่หลี่เยว่หานก็รู้ดีว่านางจะปล่อยมือนี้ไปไม่ได้เด็ดขาด
“อาสะใภ้!” เสียงสดใสของเด็กหนุ่มดังขึ้น เมื่อหลี่เยว่หานเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นมู่ชวนเดินตรงเข้ามา “หลิงซีดื้อรั้นมาทำเสียงดังรบกวนอาสะใภ้อีกแล้วใช่หรือไม่?”
มู่ชวนเอ่ยโดยไม่รอให้หลี่เยว่หานตอบ เขาหันไปตีหน้ายักษ์ใส่หลิงซี “หลิงซี เจ้าโตแล้วนะ ต้องรู้จักความ อย่ามาขัดจังหวะการพักผ่อนของอาสะใภ้!”
“เหอะ พี่ชายใจร้าย!” หลิงซีกระทืบเท้าเล็ก ๆ แล้วสะบัดหน้าเดินหนีไป
มู่ชวนมองตามหลังหลิง
