อพละกำลังเป็นหลัก เขาต้องคอยหลบซ่อนตัวจากการโจมตีของสัตว์ร้ายเพื่อไม่ให้ตนเองกลายเป็นอาหารของผู้อื่น ชีวิตจึงไม่ได้สุขสบายนัก
แต่ในช่วงที่ติดตามหลี่เยว่หาน จากตอนแรกที่เคยรู้สึกรำคาญใจ ตอนนี้ถังซีฟานกลับปล่อยวางได้ทุกอย่างจนดูคล้ายเข้าถึงสัจธรรม เมื่อลองย้อนนึกถึงอดีต เขาก็รู้สึกว่าตอนนั้นสมองของตนคงจะเลอะเลือน
คิดอะไรอยู่ถึงได้ไปร่วมมือกับคนใจดำอย่างบรรพชนเหยี่ยวดำเพื่อจะหนีออกไปตั้งตัวเป็นใหญ่ข้างนอก?
การเป็นราชาจะมีอะไรดี วัน ๆ ต้องคอยระแวงว่าจะถูกคนคิดไม่ซื่อลอบทำร้ายอยู่ตลอดเวลา
สู้เป็นผู้อ่อนแอที่อยู่ข้างกายผู้แข็งแกร่งยังจะสบายเสียกว่า เพราะเมื่อมีผู้แข็งแกร่งคุ้มครอง ต่อให้มีคนคิดร้าย ก็คงไม่ถึงคิวของผู้อ่อนแออย่างเขาที่จะต้องออกไปรับหน้าแทน
พอคิดได้เช่นนั้น ชีวิตแต่ละวันของถังซีฟานก็ช่างรื่นรมย์ยิ่งนัก
ในเมื่อแย่งชิงแดนราชัน มาไม่ได้ สู้ติดตามหลี่เยว่หานอยู่ที่นี่เพื่อฆ่าเวลาไปวัน ๆ ยังดีกว่า
อ้อไม่สิ คนที่ฆ่าเวลาอยู่มีเพียงเขาคนเดียว ส่วนยอดฝีมืออย่างหลี่เยว่หานกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก ฝึกฝนพลังจิตให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยความเร็วที่เขาได้แต่แอบอิจฉาอยู่ในใจ
….
สามวันต่อมา องค์หญิงสิบสามพาฝานเอ๋อร์มาฝังเข็มให้หลี่เยว่หานตามสัญญา ครั้งนี้เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้คัดค้านอะไร หลังจากที่องค์หญิงสิบสามพาฝานเอ๋อร์กลับไปแล้ว เขาก็ส่งเทียบเชิญเข้าวังเพื่อเข้าเฝ้าจ้าวปันสือ และสู่ขออ
