ด้วยเหตุนี้ หลี่เยว่หานจึงไม่ได้ลืมตาขึ้น
เมื่อสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังฝังเข็มลงบนตัวนาง หลี่เยว่หานก็เกิดคำถามขึ้นในใจ หรือว่าจะเป็นหมอที่เมิ่งฉีฮ่วนไปตามตัวมา?
แต่ทำไมถึงมีกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงเช่นนี้ล่ะ?
นางสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่า เมื่อกลิ่นเหม็นนั้นจางหายไป พลังจิตของนางก็ดูจะแจ่มใสขึ้นมาก แม้แต่สติที่เดิมทีเริ่มจะล่องลอยกลับไปยังแดนราชันไร้เทียมทานก็ถูกดึงกลับมาอีกครั้ง ทว่าก่อนที่นางจะได้ทันตื่นขึ้นจริงๆ นางกลับได้ยินเสียงที่หวานเยิ้มจนน่ารำคาญกำลังสนทนากับเมิ่งฉีฮ่วน
ในจังหวะที่ได้ยินอีกฝ่ายบอกความว่าต้องฝังเข็มต่อเนื่องไปอีกถึงห้าปี หลี่เยว่หานก็แทบจะลุกขึ้นมาอาละวาด
โชคดีที่ตอนนี้นางเพียงแค่มีสติกลับคืนมา แต่ยังไม่สามารถควบคุมร่างกายได้ จึงไม่ได้ขยับเขยื้อนใด ๆ
นางนอนฟังความเคลื่อนไหวอยู่ครู่หนึ่งจนกระทั่งเมิ่งฉีฮ่วนไปส่งคนเหล่านั้นกลับไป ใจของนางจึงค่อย ๆ สงบลง
จากนั้นนางก็นั่งฟังบทสนทนาระหว่างเมิ่งฉีฮ่วน เจียงหมิง และเฮ่อเจิ้งเทียนอยู่พักใหญ่ เมื่อได้ยินเฮ่อเจิ้งเทียนพูดว่า
“องค์หญิงสิบสามอาจจะอยากแต่งงานกับท่านอ๋องก็ได้ครับ”’ หลี่เยว่หานรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบ จนเกือบจะคุมสติไม่อยู่และถูกดึงกลับไปยังแดนราชันไร้เทียมทานอีกครั้ง
“หึ” เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแต่อย่างใด เขาทำเพียงแค่นหัวเราะในลำคอ “ช่างฝันหวานเสียจริง น่าเสียดายที่ข้าจะปล่อยให้นางทำได้แค่ฝันเท่านั้
