งเตรียมจะลากหลี่เยว่หานหนีไป หลังจากที่เขาหักหลังบรรพชนเหยี่ยวดำไปเมื่อวาน เขาก็เลือกยืนข้างหลี่เยว่หานอย่างเต็มตัวตามสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ย่อมเข้าหาผู้ที่ให้ประโยชน์และหลีกหนีอันตราย
“ไม่เป็นไร” หลี่เยว่หานสะบัดมือออกจากการเกาะกุม แล้วเดินไปยังปากน้ำพุอีกแห่ง “สิ่งที่บรรพชนเหยี่ยวดำเห็นในตอนนี้ คือสิ่งที่ข้าอนุญาตให้เขาเห็นเท่านั้น อย่างเช่นปากน้ำพุแห่งนี้ ตราบใดที่ข้าไม่ยินยอม สิ่งที่เขาเห็นก็จะยังคงเป็นเพียงบ่อน้ำที่แห้งขอดอยู่วันยังค่ำ”
ได้ยินเช่นนั้น ถังซีฝานถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าสตรีตรงหน้าคือนายแห่งแดนราชันไร้เทียมทาน ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอยังไม่รู้จักพลังจิต เธอก็ระมัดระวังตัวอย่างยิ่งอยู่แล้ว ยามนี้เมื่อรู้ถึงการมีอยู่ของพลังจิตและพลังวิญญาณ เธอย่อมต้องรอบคอบขึ้นอีกหลายเท่า
ในขณะเดียวกัน ถังซีฝานก็รู้สึกใจเสียอยู่บ้าง เดิมทีเขาเริ่มต้นกับหลี่เยว่หานไม่ค่อยดีนัก ยามนี้เมื่อเธอรู้วิธีออกไปแล้ว อีกไม่นานย่อมต้องจากมิตินี้ไปได้อย่างราบรื่นแน่ ทว่าเขานี่สิ… เมื่อหลี่เยว่หานจากไป เขาคงไม่พ้นถูกบรรพชนเหยี่ยวดำรุมทุบตีจนน่วมเป็นแน่
ฝ่ายหลี่เยว่หานที่เดินนำหน้าอยู่ ไม่ได้รับรู้ถึงกระแสความคิดในใจของเขาเลยแม้แต่น้อย
เธอตรวจสอบดูแล้ว พบว่าในแดนราชันไร้เทียมทานมีปากน้ำพุอยู่มากกว่าสองพันแห่ง และแต่ละแห่งก็อยู่ห่างไกลกันลิบลับ แม้หลี่เยว่หานจะสามารถเคลื่อนย้ายตัวเองไปยังที่ต่าง ๆ ได้เพียงแ
