งตัวแบบนี้”
“แล้วบรรพชนเหยี่ยวดำกลายเป็นตัวอะไร?” หลี่เยว่หานถามต่อ
“กลายเป็นเหยี่ยวบนหน้าผาทางทิศตะวันตก…” ถังซีฝานใช้ดวงตาม้ากลมโตจ้องมองหลี่เยว่หาน แฝงไปด้วยความระมัดระวังอย่างเต็มเปี่ยม “ต่อให้บรรพชนเหยี่ยวดำจะกลายเป็นสัตว์ปีก แต่เขาก็ยังใจคอโหดเหี้ยมลงมืออำมหิตเหมือนเดิม ข้าเคยแอบตามเขาไปที่รังบนหน้าผา รอบ ๆ นั้นมีแต่ซากศพและโครงดูกเน่าเหม็นเต็มไปหมด”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็ไม่รอช้าแม้แต่ครู่เดียว นางเพียงแค่ขยับความคิดชั่วพริบตา ร่างของนางก็มาปรากฏตัวอยู่ใกล้กับรังของบรรพชนเหยี่ยวดำทันที
ม้าสีแดงพุทราตกใจที่จู่ ๆ คนตรงหน้าหายวับไป มันกระทืบเท้าอยู่กับที่ด้วยความลนลาน แต่หลังจากเดินวนรอบ เรือนพักลี้ภัย ไปหนึ่งรอบ มันกลับรู้สึกผ่อนคลายและเริ่มสัปหงกหลับไปเสียอย่างนั้น
ถังซีฝานพูดไม่ผิด รังของบรรพชนเหยี่ยวดำตั้งอยู่บนหน้าผาสูงชัน การจะเข้าไปถึงนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่สำหรับหลี่เยว่หานที่มี พลังผู้ครอบครอง มันเป็นเพียงเรื่องของความนึกคิดเท่านั้น
นางตั้งใจว่าจะเรียกสายฟ้ามากระตุ้นเหยี่ยวเหมันต์ตัวนั้นดู เผื่อว่ามันจะได้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง แต่ก็ต้องควบคุมพลังสายฟ้าให้ดี มิเช่นนั้นหากเผลอผ่าจนเหยี่ยวตายไปเสียก่อน การจะหาใครสักคนที่เคยเป็นเจ้าของแดนราชันไร้เทียมทานมาก่อนย่อมเป็นเรื่องยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
ในยามนี้ เหยี่ยวเหมันต์ไม่ได้อยู่ในรัง หลี่เยว่หานเนรมิตบันไ
