้องไปถึงเหลียวปี้เลี่ยตงเสียก่อนจึงจะได้คำตอบ
ไม่รู้ด้วยเหตุใด ในยามนี้เมิ่งฉีฮ่วนกลับมีความรู้สึกลึก ๆ ว่า ถังเป่ยฝานอาจจะมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับเหลียวปี้เลี่ยตงก็เป็นได้
เพราะหลายปีที่ผ่านมา เครื่องบรรณาการจากเหลียวปี้เลี่ยตงมักจะมีขนมหวานรวมอยู่ด้วยเสมอ แม้จำนวนจะไม่มากทว่ากลับเป็นที่โปรดปรานของเหล่าสนมในวังหลังยิ่งนัก กษัตริย์แห่งเหลียวปี้เลี่ยตงเคยกล่าวว่าขนมเหล่านี้เก็บรักษาได้ยาก จึงมิอาจนำมาถวายคราวละมาก ๆ ได้ แต่ถึงกระนั้นก็ยังพยายามจัดหามาให้
เคยมีผู้พยายามสืบหาวิธีทำ ทว่าขั้นตอนการทำกลับดูเหมือนกรรมวิธีทำขนมทั่วไป แต่ไม่ว่าอย่างไรก็มิอาจปรุงให้ได้รสชาติเช่นเดียวกับที่เหลียวปี้เลี่ยตงส่งมาถวาย
คราแรกมีคนสงสัยว่าชาวเหลียวปี้เลี่ยตงแอบปิดบังเคล็ดลับ จึงมีผู้ลอบแฝงตัวไปเฝ้าสังเกตการณ์ ทว่ากลับพบว่ามิได้มีการปิดบังแต่อย่างใด
แต่ขนมที่ทำจากสองสถานที่กลับมีรสชาติต่างกันราวฟ้ากับดิน ต่อให้เป็นช่างฝีมือจากเหลียวปี้เลี่ยตงมาทำที่นี่เอง รสชาติก็ยังคงเปลี่ยนไป ชวนให้ผู้คนพิศวงยิ่งนัก
หรือจะเป็นเพราะเหตุนี้?
ทว่าเพียงแค่ขนมหวาน จะสร้างปาฏิหาริย์อันใดได้?
ด้วยความสงสัยเช่นนี้ เมิ่งฉีฮ่วนและเฮ่อเจิ้งเทียนจึงกลับไปยังที่ตั้งของพรรคหมาป่าเหมันต์ เพื่อบอกให้พวกเขากลับไปใช้ชีวิตที่เมืองเทียนซิงอู่เหอได้ตามปกติ จากนั้นจึงรับตัวเจียงหมิงและจัดเตรียมเสบียงให้พร้อม แล้วมุ่งหน้าสู่เหลียวปี้
