เลี่ยตงต่อไป
หลังจากเดินทางผ่านทุ่งน้ำแข็งมาได้สองวัน ในที่สุดกลุ่มของเมิ่งฉีฮ่วนก็มาสมทบกับรถม้าของสองพี่น้องหงอวี้และหงซิ่ว
ดูเหมือนหงอวี้จะได้รับความเย็นจนร่างกายไม่ค่อยดีนัก สีหน้าของนางดูซีดเซียว หงซิ่วต้องประคองนางลงจากรถม้าเพื่อทำความเคารพ เมิ่งฉีฮ่วนเกรงว่าร่างกายของพวกนางจะทรุดโทรมลงไปอีกจึงมิได้รั้งตัวไว้เนิ่นนาน และสั่งให้รีบกลับขึ้นรถม้าไปเสีย
เฮ่อเจิ้งเทียนยังคงสวมชุดรัดกุมปกปิดร่างกายมิดชิด แม้แต่ดวงตาก็ยังถูกปิดทับด้วยผ้าโปร่งสีเข้ม ดูราวกับตุ๊กตาไร้ความรู้สึกตัวหนึ่ง
เมิ่งฉีฮ่วนเพียงชะโงกหน้าออกมาจากรถม้าครู่หนึ่งก่อนจะหดหัวกลับเข้าไป เขาจึงไม่ได้เห็นว่าในจังหวะที่หงอวี้กำลังก้าวขึ้นรถม้านั้น ลมหนาวได้พัดเอาผ้าคลุมกายของนางเลิกขึ้น ทว่าหงอวี้และหงซิ่วกลับทำราวกับมองไม่เห็นสิ่งใด และเดินขึ้นรถม้าไปตามปกติ
แม้จะมีผ้าโปร่งสีเข้มบดบังดวงตา ทว่าเฮ่อเจิ้งเทียนที่เคยเป็นองครักษ์ย่อมมีสายตาที่เฉียบคมยิ่ง เขาเห็นชัดเจนในยามที่ลมพัดผ้าคลุมของพวกนางเปิดออกว่า บนข้อมือของหงอวี้มีเส้นสายสีดำคดเคี้ยวพาดผ่านลามเข้าไปในถุงมือ และแม้แต่บนใบหน้าของหงซิ่ว ก็ปรากฏเส้นสายสีดำวูบหนึ่งขึ้นมาเช่นกัน
ทว่าเพียงพริบตาเดียวสิ่งเหล่านั้นก็เลือนหายไป
เฮ่อเจิ้งเทียนคิดจะแจ้งเรื่องนี้แก่เมิ่งฉีฮ่วน ทว่ากลับบังเอิญสบเข้ากับดวงตาขององครักษ์ลับที่ทำหน้าที่บังคับรถม้าคันนั้นเข้าพอดี หัวใจของเขาพลันกระ
