บทที่ 469 หลี่เยว่หานเป็นอะไรกันแน่
เมิ่งฉีฮ่วนทอดสายตามองผู้พูดด้วยท่าทีที่ดูใจดีกว่าปกติ อีกฝ่ายเป็นชายหนุ่มที่ดูเยาว์วัยนัก คาดว่าคงเพิ่งจะมาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเทียนซิงอู่เหอได้ไม่นาน
ด้วยเหตุนี้ เมิ่งฉีฮ่วนจึงมิได้ถือสาหาความ เขาเอ่ยตอบเรียบ ๆ ว่า “เช่นนั้นสมาคมการค้าไห่หรงเฟิงของพวกเจ้าในยามนี้ ที่คอยใช้เงินจ้างวานพรรคหนึ่งไปกวาดล้างอีกพรรคหนึ่ง มิใช่เป็นการพึ่งพาอำนาจพรรคพวกนั้นหรอกรึ?
พวกเจ้าเองก็จ่ายเงินให้พรรคเหล่านั้นเหมือนกัน หรือเพียงเพราะจ่ายหนักกว่า จ่ายให้เจ้าเดียวอย่างเจาะจง แล้วจะไม่นับว่าเป็นการจ่ายเงินจ้างวานพรรคพวกนั้นกันเล่า?”
คำพูดของเมิ่งฉีฮ่วนทิ่มแทงใจจนชายหนุ่มผู้นั้นใบหน้าแดงก่ำ น้ำท่วมปากจนพูดไม่ออกไปชั่วครู่
เมื่อเห็นอีกฝ่ายเถียงไม่ออก เมิ่งฉีฮ่วนก็แค่นเสียงเหอะออกมาคำหนึ่ง “เมืองเทียนซิงอู่เหอสามารถรักษาความสงบและดำเนินต่อไปได้หลายปีเช่นนี้ ชาวบ้านธรรมดาสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ ก็เพราะการคานอำนาจกันระหว่างพรรคต่าง ๆ ร้านค้าในเขตปกครองของแต่ละพรรคต่างก็จ่ายค่าคุ้มครองเป็นรายเดือนตามความเหมาะสม มิได้มีการเรียกเก็บเกินควร และมิได้เก็บเงินไปเปล่า ๆ โดยไม่ทำงาน
ยามนี้พวกเจ้าเข้าร่วมกับสมาคมการค้าไห่หรงเฟิง ทุ่มเททั้งเงินและแรงกายเพื่อกวาดล้างพรรคต่าง ๆ แต่สุดท้ายพวกเจ้าก็ยังต้องใช้เงินจ้างคนของพรรคอื่นมาเข่นฆ่ากันเองมิใช่รึ?”
“บางทีการมีอยู่ของพรรคพวกนี้อาจทำให
