ังรู้ว่ามิตินี้สามารถเก็บสะสมพลังตบะที่เจ้าของคนก่อนยังไม่ได้ดูดกลืนไว้ใน ‘หว่านอู้เซิง’ ได้ทั้งหมด”
หลี่เยว่หานเริ่มรู้สึกไม่สู้ดีนัก…
แต่หูต้าลี่ไม่ได้สังเกตเห็นว่าหน้าของนางเริ่มซีดเผือดลง เขาเล่าต่อไปเรื่อย ๆ “ยิ่งไปกว่านั้น ของวิเศษอย่างแดนราชันไร้เทียมทานยังสามารถเชื่อมต่อโลกภายในมิติเข้ากับโลกภายนอกได้ และการเป็นเจ้าของยังมีลำดับขั้นอีกด้วย เช่น มู่หลีคือผู้กุมอำนาจสูงสุด และเพราะข้าอยู่กับนางมานาน นางจึงไว้ใจให้ข้าเป็น ‘ผู้กุมอำนาจระดับล่าง’ ทำให้ข้ามีพลังปกครองอยู่ส่วนหนึ่ง”
พูดถึงตรงนี้ หูต้าลี่ก็ถอนหายใจยาว “ข้าเคยคิดว่าการอยู่เคียงข้างมาเนิ่นนานจะแลกมาซึ่งหัวใจที่แท้จริงของมู่หลีได้ แต่ตอนนี้มาลองนึกดู ที่นางมอบอำนาจปกครองให้ข้าตั้งแต่แรก ก็เพื่อจะรั้งตัวข้าไว้ข้างกาย ป้องกันเผื่อว่าวันใดวันหนึ่งนางบาดเจ็บสาหัสแล้วไม่มีชีวิตที่เหมาะสมไว้ใช้รักษา
ดังนั้นภายใต้การช่วยเหลือของนาง พลังตบะของข้าจึงก้าวหน้าไปเร็วมาก… และแน่นอน ทันทีที่นางโยนข้าเข้ามาในมิติแห่งนี้ อำนาจปกครองของข้าก็ถูกริบคืนไปในชั่วพริบตา และข้าก็กลายเป็นเพียงสุนัขจิ้งจอกป่าตัวหนึ่ง”
