บทที่ 461 น้ำพุวิญญาณที่มิอาจสัมผัส
“เป็นการยากที่หลี่เยว่หานจะอธิบายสถานการณ์ที่นางกำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้ อันที่จริงนางอธิบายอะไรไม่ได้เลยเสียด้วยซ้ำ
ความจริงแล้ว ตั้งแต่ช่วงกลางเดือนอ้ายเป็นต้นมา หลี่เยว่หานก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของร่างกาย ตามสัญชาตญาณนางควรจะใช้จิตเข้าสู่พื้นที่หลิงฉวนเพื่อนำน้ำพุวิญญาณออกมาดื่มกิน เพราะแม้ตอนนี้ตราหยกเขียวจะอยู่ที่พระราชวังซึ่งไม่ได้ไกลเกินไปนัก แต่สายสัมพันธ์ระหว่างนางกับตราหยกก็มิได้ขาดสะบั้นลงเลย
ทว่าเพียงแค่นางคิดจะแก้ไขอาการอ่อนแอที่เป็นอยู่ ความคิดของนางกลับถูกขัดขวางและตีให้กระจัดกระจายอย่างควบคุมไม่ได้ จากนั้นนางก็ตกอยู่ในอาการมึนงงสับสน
ในช่วงแรกนางยังพอจะตอบสนองต่อเสียงจากภายนอกได้บ้าง และรู้ดีว่าควรบอกให้เมิ่งฉีฮ่วนรีบเข้าไปในมิติเพื่อเอาน้ำพุวิญญาณออกมา
แต่พอความคิดวนมาถึงเรื่องน้ำพุวิญญาณที่จะใช้รักษาอาการอ่อนแอ ในวินาทีนั้นเองความคิดของนางก็จะถูกพลังลึกลับบางอย่างกระแทกจนแตกซ่านไปเสียทุกครั้ง
หลี่เยว่หานพยายามต่อสู้กับขุมพลังที่ไม่รู้ที่มานี้มาโดยตลอด แต่นางก็พ่ายแพ้ ไม่เพียงแต่แพ้เท่านั้น นางยังถูกลากเข้าสู่สภาวะหมดสติอย่างรวดเร็ว และที่แปลกประหลาดกว่านั้นคือในขณะที่นางรู้ตัวว่ากำลังสลบไป นางกลับลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงงหน้ากระท่อมหลังเล็กหลังหนึ่ง แล้วพบว่าทางเข้าพื้นที่หลิงฉวนกำลังเลือนหายไปในอากาศต่อหน้าต่อตา
เมื่อหันกลั
