บไป นางก็เห็นกระท่อมมุงจากที่นางเคยใช้เป็นที่พักชั่วคราวให้มู่ชวนและหลิงซีสองพี่น้อง
ใช่แล้ว… นางถูกขังอยู่ในพื้นที่หลิงฉวนเสียแล้ว
เมื่อตระหนักได้เช่นนั้น หลี่เยว่หานพยายามเชื่อมต่อกับมิติและหาทางออกอยู่หลายครั้ง แต่ทุกครั้งล้วนจบลงด้วยความล้มเหลว
สายสัมพันธ์อันเบาบางระหว่างนางกับมิติที่ยังพอหลงเหลืออยู่คอยเตือนนางว่า ดูเหมือนจะมีบางสิ่งที่นางมองข้ามไป
หลังจากพยายามมาทั้งวันและพบว่าตนเองไม่สามารถออกไปได้ หลี่เยว่หานกลับเริ่มสงบสติอารมณ์ลง
โชคยังดีที่ตอนนั้นนางเคยกักตุนอาหารสำเร็จรูปที่ทำเองไว้ในเรือนพักลี้ภัยเป็นจำนวนมากเพื่อให้สองพี่น้องมู่ชวนและหลิงซีใช้ชีวิตอยู่ได้ชั่วคราว นางจึงยังไม่ถึงขั้นต้องอดตายในตอนนี้
ทว่าสิ่งที่น่าเสียดายก็คือ นางสัมผัสได้ว่าตาน้ำพุวิญญาณที่เคยมีชีวิตชีวากลับเหมือนมีบางอย่างอุดกั้นเอาไว้ มันไม่มีฟองอากาศ ‘ปุด ๆ’ พุ่งขึ้นมาอีกต่อไป ทุกตาน้ำล้วนแห้งเหือดไร้ชีวิต
เดิมทีนางคิดจะเข้าไปตรวจสอบที่ตาน้ำ แต่ไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด นางกลับไม่สามารถสัมผัสโดนน้ำพุวิญญาณได้อีกเลย
ใช่แล้ว… สัมผัสไม่ได้ในความหมายทาง ‘กายภาพ’
เพียงแค่ปลายนิ้วของนางเอื้อมเข้าใกล้เหนือน้ำพุวิญญาณประมาณสิบเซนติเมตร นางจะรู้สึกเหมือนถูกเผาไหม้อย่างรุนแรง ทีแรกหลี่เยว่หานนึกว่าเป็นความรู้สึกไปเอง จึงกัดฟันยื่นมือลงไปต่อ แต่ก็ต้องรีบชักมือกลับมาเพราะความร้อนจัด จนที่ปลายนิ้วพองเป็นตุ่มน้ำใส ๆ
