เต็มไปหมด
หลี่เยว่หานเรียนจบทางด้านแพทยศาสตร์คลินิกมา นางมองปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือแผลพุพองจากความร้อนอย่างไม่ต้องสงสัย
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ยังดีที่ในพื้นที่หลิงฉวนนอกจากน้ำพุวิญญาณแล้ว ยังมีน้ำจากแม่น้ำ ลำธาร และลำห้วยในหุบเขาตามปกติ หลี่เยว่หานจึงไม่ถึงขั้นขาดน้ำตาย
นางพยายามทดสอบหลายวิธี จนในที่สุดก็ยืนยันได้ว่า สิ่งของใดก็ตามที่นางสัมผัส จะไม่สามารถเข้าใกล้น้ำพุวิญญาณในระยะสิบเซนติเมตรได้เลย แม้แต่ตอนที่นางเริ่มทดสอบครั้งแรก กิ่งไม้ในมือนางที่ยื่นไปทางน้ำพุวิญญาณก็เกิดไฟลุกพรึบขึ้นมาทันทีและรุนแรงมาก หากนางไม่ปล่อยมือให้ทันท่วงที ไฟนั่นคงลามมาถึงมือนางแน่
ถึงแม้นางจะสลัดมือออกในทันที แต่เปลวไฟที่เกิดขึ้นในพริบตานั้นก็เผากิ่งไม้จนกลายเป็นเถ้าถ่านก่อนจะตกถึงพื้นเสียอีก
ต่อมาหลี่เยว่หานลองโยนใบไม้ลงไป แต่ใบไม้ใบนั้นก็หนีไม่พ้นชะตากรรมที่ต้องถูกเผาจนเป็นจุณ—ไม่สิ ใบไม้ที่เบาหวิวใบนั้นไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่านด้วยซ้ำ
หลังจากนั้นนางลองอีกหลายวิธี ไม่ว่าจะเป็นก้อนหินหรือทรายหนึ่งกำมือ ตราบใดที่ผ่านมือนางไป สิ่งเหล่านั้นล้วนสัมผัสน้ำพุวิญญาณไม่ได้ทั้งสิ้น
หลี่เยว่หานจึงหาวิธีไล่ต้อนกวางป่าตัวหนึ่งมาดื่มน้ำพุวิญญาณ นางระวังไม่ให้โดนตัวมัน และไม่ต้องปวดหัวหาวิธีบังคับให้มันดื่ม เพราะทันทีที่กวางป่าตัวที่ถูกนางไล่ออกจากป่าเข้าใกล้น้ำพุวิญญาณ มันก็เดินไปที่ริมตาน้ำแล้วดื่มน้ำอย่างเป็นธร
