นั้นมีแต่พวกไร้คุณภาพเพียงใด แต่ตอนนั้นหวังเฟิ่งกลับกรอกหูเขาไม่หยุดว่า ผู้ชายอายุมากจะรู้จักวิธีเอาใจคน ถึงชายเหล่านั้นจะเคยผ่านการแต่งงานมาแล้วแต่ก็ย่อมมีประสบการณ์มากกว่าหนุ่ม ๆ อีกทั้งพวกเขายังมีเงินทองมากมาย หากเยว่หานแต่งออกไปย่อมได้เสวยสุข
หลี่เจี้ยนโบจำได้แม่นยำว่า ในครั้งสุดท้ายที่หลี่เยว่หานยอมไปดูตัวตามคำสั่ง เขารู้สึกว่างงานจึงแอบสะกดรอยตามลูกสาวไปดูสถานการณ์เงียบ ๆ
แน่นอนว่ารูปถ่ายที่ใช้ในการดูตัวนั้นเชื่อถือไม่ได้เลย เทคโนโลยีการแต่งภาพพรรค์นั้นก้าวล้ำถึงขนาดที่สามารถเปลี่ยนหน้าตลกอย่างกัวเต๋อกังให้กลายเป็นอู๋เยี่ยนจูได้ และคำพูดจากปากแม่สื่อสิบคำจะมีจริงสักคำหนึ่งก็ก็นับว่าบุญแล้ว
แม้ที่ผ่านมาหลี่เจี้ยนโบจะยอมรับว่าตนเองเอาใจใส่ลูกสาวไม่มากพอ แต่ในเรื่องคู่ครองของหลี่เยว่หาน เขาก็ยังมีความยึดมั่นในแบบของตนเอง
ทว่าความยึดมั่นอันน้อยนิดของเขานั้น ย่อมไม่อาจสู้เล่ห์เหลี่ยมของหวังเฟิ่งได้ เขาตั้งเกณฑ์ไว้ว่าอายุต้องไม่เกิน 35 ปี แต่หวังเฟิ่งกลับหามาแต่พวกอายุ 35 หรือ 36 ปีเกือบทั้งหมด ส่วนฐานะทางบ้านเป็นอย่างไร นิสัยใจคอเป็นเช่นไร หลี่เจี้ยนโบก็ไม่รู้เลยสักนิด และหลี่เยว่หานเองทุกครั้งที่กลับจากการดูตัวก็ไม่เคยปริปากเล่าอะไรแม้แต่คำเดียว
จะมีก็แต่หวังเฟิ่งที่คอยพูดจาเหน็บแนมสามวันดีสี่วันไข้ ว่าหลี่เยว่หานช่างเลือกเกินไป เรียนจนกลายเป็นสาวแก่แล้วยังจะมามัวเลือกนั่นเลือกนี
