เพียงสิ่งที่หลี่เยว่หานคาดเดาเอาเอง ตลอดเวลาที่ผ่านมานางสังเกตการปฏิบัติของมู่หวังเฟยและฮองเฮา เมื่อเปรียบเทียบกับสตรีหม้ายของหวังเย่ท่านอื่น มู่หวังเฟยได้รับสิทธิพิเศษที่แตกต่างอย่างเห็นได้ชัด
นั่นย่อมมีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว คือยามนั้นมู่หวังเย่เป็นคนของฮ่องเต้หลิงอวิ๋น ทว่าหลังจากขึ้นครองราชย์ ฮ่องเต้กลับกังวลว่ามู่หวังเย่จะใช้บุญคุณที่มีต่อตนเพื่อทวงถามอำนาจ จึงตัดสินใจส่งคนไปลอบสังหารมู่หวังเย่เสีย และเพื่อเป็นการชดเชยให้แก่ครอบครัว ฮ่องเต้จึงให้ฮองเฮาคอยเชิดชูฐานะของมู่หวังเฟยให้สูงเด่นเป็นการทดแทน
คิดมาถึงตรงนี้ หลี่เยว่หานก็ลอบถอนหายใจ
เมิ่งฉีฮ่วนเห็นได้ชัดว่าอยู่ฝ่ายจงเจิ้งอวี่ องค์ชายสาม แต่ไม่รู้ว่าเมื่อจงเจิ้งอวี่ขึ้นครองราชย์แล้ว เขาจะโหดเหี้ยมเหมือนฮ่องเต้หลิงอวิ๋นผู้เป็นบิดาที่ลงมือสังหารขุนนางผู้มีพระคุณอย่างเลือดเย็นหรือไม่…
เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด แขกเหรื่อในจวนก็ทยอยกลับจนหมด หลี่เยว่หานรู้สึกล้าเต็มที นางจึงแจ้งฟางจื่อหลานก่อนจะเดินกลับไปยังเรือนของตน
เด็กทั้งสองถูกแม่นมรีบอุ้มไปอยู่เป็นเพื่อนท่านโหวผู้เฒ่าแล้ว เมื่อหลี่เยว่หานกลับถึงห้องจึงให้สาวใช้ช่วยล้างหน้าผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ พอเอนตัวลงบนเตียงนางก็ผล็อยหลับไปทันที
…
จวนฉีอ๋อง
เมิ่งฉีฮ่วนจ้องมองจี้ซินเยว่ที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่เย็นเยียบจนแทบจะจับเป็นน้ำแข็ง
“ถ่ายทอดคำสั่งของเปิ่นหวาง ตั้งแต่วัน
