อบผ้าแห้งสำหรับเช็ดผมมาอีกเป็นตั้งใหญ่
เดิมทีคังโหรวคิดจะสระผมให้นางเพียงลวก ๆ เพื่อให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว แต่หลี่เยว่หานกลับไม่ยินยอม นางคอยสั่งให้คังโหรวใช้สมุนไพรสระผมถูไถไปตามจุดต่าง ๆ ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง และกลางศีรษะจนสะอาดหมดจด แล้วจึงค่อยล้างออกด้วยน้ำ
หลังจากสระผมเสร็จ แสงแดดเริ่มแผดเผาแรงขึ้น หลี่เยว่หานที่ถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อผ้าหนาเตอะเริ่มรู้สึกร้อน นางจึงอาศัยช่วงที่คังโหรวและหมิงจูกำลังตั้งอกตั้งใจเช็ดผมให้นั้น แอบสอดแขนทั้งสองข้างออกมานอกเสื้อคลุม
เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ นางก็ค่อย ๆ แอบยื่นขาออกมาอีกข้างหนึ่ง
เมิ่งฉีฮ่วนจัดการธุระมาตลอดทั้งเช้า เมื่อกลับมายังเรือนหลัง เขาก็แวะไปดูลูก ๆ ทั้งสองคนก่อน แล้วจึงค่อยมาหาหลี่เยว่หาน
ทันทีที่เห็นหลี่เยว่หานเผยแขนขาออกมาท้าลม ทั้งยังเพิ่งสระผมเสร็จและยังไม่แห้งสนิท ใบหน้าของเขาก็พลันเย็นเยียบลงทันที “หลี่เยว่หาน!”
หลี่เยว่หานไม่เคยเห็นเมิ่งฉีฮ่วนทำสีหน้าดุเช่นนี้มาก่อน นางรีบหดแขนขาเข้าไปในเสื้อคลุมโดยสัญชาตญาณ เหลือเพียงศีรษะเล็ก ๆ ที่โผล่ออกมา แล้วมองเขาด้วยสายตาน่าสงสาร “คือว่า… มันร้อนจริง ๆ นะเจ้าคะ… แล้ว… ผมข้าก็เหม็นมากด้วย…”
เมิ่งฉีฮ่วนพยายามตีหน้าเคร่งขรึมแสดงความไม่พอใจ เขาโบกมือส่งสัญญาณให้คังโหรวและหมิงจูถอยออกไป
เมื่อทั้งสองคนออกไปแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนก็ไม่เอ่ยคำใด เขาเดินไปยืนด้านหลังหลี่เยว่หานแล้วเริ
