มีข้อความสั้นเป็นหลักฐานว่าชายผู้นั้นยอมจ่ายเงินเพื่อให้คนมาอุ้มท้องแทน โดยต้องการสตรีที่มีการศึกษาสูงและหน้าตาดี หวังเฟิ่งที่เห็นแก่เงินจึงวางแผนชั่วร้ายนี้และขายหลี่เยว่หานไป
หลี่เยว่หานไม่อาจทนต่อความอัปยศจึงตัดสินใจกระโดดตึกจบชีวิตตนเอง หวังเฟิ่งที่ร้อนตัวจึงไปขอให้ชายหยาบโลนคนนั้นช่วยวิ่งเต้นเส้นสาย หลังจากบุกไปโวยวายที่หน่วยงานแล้วก็นำศพของหลี่เยว่หานออกมาเผาทำลายอย่างเร่งรีบ แม้รายงานชันสูตรศพจะทำเสร็จสิ้น แต่เนื่องจากศพถูกเผาไปแล้ว คดีนี้จึงกลายเป็นคดีปริศนาที่ไร้ผู้ต้องหา
ยามนี้คดีของหลี่ต้าเฉิงได้ทำให้ความจริงทั้งหมดปรากฏ หวังเฟิ่งถูกลงโทษจากความผิดหลายกระทงรวมกันจนถูกตัดสินประหารชีวิต ส่วนชายหยาบโลนคนนั้นก็ถูกลงโทษด้วยการปรับเงินจำนวนมหาศาลจากการกระทำที่ผิดกฎหมาย
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นราวกับภาพยนตร์ที่ฉายอยู่ตรงหน้าหลี่เยว่หานและเมิ่งฉีฮ่วน ในที่สุดเมิ่งฉีฮ่วนก็ได้ล่วงรู้ความจริงว่าในชาติก่อนหลี่เยว่หานตายอย่างไร เขาได้แต่รู้สึกเจ็บปวดร้าวรานใจพลางโอบกอดร่างเงาข้างกายให้แน่นขึ้นไปอีก
ทั้งสองต่างไม่รู้ว่าเหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่ เมื่อทุกอย่างคลี่คลายลง หลี่เยว่หานเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าจะถามเมิ่งฉีฮ่วน ทว่าพอหันกลับไป เมิ่งฉีฮ่วนกลับหายวับไปเสียแล้ว ทำให้เธอตกใจจนสะดุ้งลืมตาขึ้นมา
“ฟื้นแล้ว! ฟูเหรินฟื้นแล้ว!” เสียงของหมิงจูค่อย ๆ แว่วเข้าสู่หูของหลี่เยว่หาน เธอจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอเพิ
