ี่จงเจิ้งเซวียนจะได้ตั้งตัว คนรอบกายเขาก็ถูกลูกธนูยิงล้มลงไปจนหมด เหลือเพียงแค่เจียงหมิงคนเดียวที่ยังยืนอยู่ข้างกาย
จากนั้นเมิ่งฉีฮ่วนที่คาดดาบใหญ่ไว้ที่เอวก็เดินออกมาจากโรงเตี๊ยม สีหน้าเย็นชาเคร่งขรึมกล่าวว่า “รู้อยู่แล้วว่าองค์ชายรองมีนิสัยขี้ระแวง ลำพังแค่ใช้ลูกชายเถ้าแก่คนเดียว คงไม่อาจได้รับความเชื่อใจจากท่านได้แน่”
“เมิ่งฉีฮ่วน!” สีหน้าของจงเจิ้งเซวียนดำคล้ำถึงขีดสุด “กลางวันแสก ๆ เจ้ากล้าจับกุมองค์ชาย คิดจะก่อกบฏรึไง!”
“เดิมทีข้าก็กะว่าจะลงมือตอนค่ำ ๆ นั่นแหละ” เมิ่งฉีฮ่วนผายมือออกอย่างไม่ยี่หระ “น่าเสียดายที่พวกเราเพิ่งรู้ว่าท่านมันวิปลาสถึงขั้นฝัง ‘กู่ภักดี’ ไว้ในตัวเถ้าแก่จุดส่งเสบียง ข้าเลยจำต้องลงมือจับกุมองค์ชายผู้ถูกประกาศจับทั่วแผ่นดินอย่างท่านเสียตั้งแต่ตอนกลางวันนี้เลย”
