คนที่ไม่รู้ก็คงจะคิดว่าตระกูลหลิ่วของพวกท่านต้องขายสมบัติเก่ากินเสียแล้ว”
“หลี่เยว่หาน! ท่านอย่าพูดจาให้มันเกินไปนัก!” หลิ่วจื้อหย่วนทนไม่ไหวแล้ว! แต่ไหนแต่ไรหลี่เยว่หานเจอหน้าเขาทีไรก็มีแต่ทำตัวนอบน้อม ต่อให้จะเห็นเขาเสพสุขกับหลี่หรงหรงต่อหน้าต่อตาก็ไม่กล้าปริปากพูดแม้แต่คำเดียว แต่ตอนนี้กลับกล้าเยาะเย้ยเขาแล้ว ช่างกำเริบเสิบสานเสียจริง!
“คุณชายหลิ่ว โปรดสำรวมกิริยามารยาทของท่านด้วย!” หมิงจูปกป้องนายของตน รีบเปล่งเสียงดังขึ้นทันที
เฮ่อเจิ้งเทียนที่ยืนเฝ้าอยู่นอกประตูได้ยินเสียงข้างในมานานแล้ว อยากจะเข้าไปซัดหลิ่วจื้อหย่วนแล้วโยนออกไป แต่เมื่อนึกถึงว่าตระกูลหลิ่วตอนนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับท่านหญิงของตน จึงได้แต่ระงับตัวเองไว้ไม่ให้ลงมือ
พอได้ยินหลิ่วจื้อหย่วนตะโกนใส่หลี่เยว่หาน แม้แต่เฮ่อเจิ้งเทียนก็พุ่งเข้ามา “คุณชายหลิ่ว! โปรดสำรวมตัวด้วย! ท่านหญิงของพวกข้าเป็นฮูหยินหานหรงที่ฮ่องเต้ทรงแต่งตั้งด้วยพระองค์เอง หากท่านไม่รู้กาลเทศะ ก็อย่าหาว่าข้าไม่ปรานี”
“อะไรกัน หลี่เยว่หาน ท่านจะเอาฐานะตำแหน่งมากดข่มข้าหรือ?” หลิ่วจื้อหย่วนไม่ใช่คนที่มีนิสัยดีอยู่แล้ว ตอนนี้แม้ในจิตใต้สำนึกจะรู้ว่าไม่ควรยั่วโมโหหลี่เยว่หานแต่ความโกรธในใจก็ทำให้เขาเดือดดาล
เมื่อถูกเฮ่อเจิ้งเทียนเตือน หลิ่วจื้อหย่วนก็ตัดสินใจเดิมพันทุกอย่าง “อย่าคิดว่าตอนนี้ท่านเป็นฮูหยินอะไรนั่นแล้วจะยิ่งใหญ่ ข้าจะบอกให้! ท่านก
