บทที่ 361 ร้านหรูอี้เก๋ออันสกปรก
เฉินหมิงตัวแข็งทื่อ
“ไม่ใช่ ไม่ใช่! เจ้าของร้านหรูอี้เก๋อบอกข้าว่าพวกผู้หญิงเหล่านั้นล้วนเป็นทาสที่ซื้อมาจากตลาดมืด จะเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ได้อย่างไร! เป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้!” ความหวาดกลัวอันใหญ่หลวงปกคลุมจิตใจของเฉินหมิง เขาเงยหน้ามองไปยังหลี่เยว่หานและฟางจื่อหลานที่นั่งอยู่ จู่ ๆ ก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
“องค์รัชทายาท! ฮั่นหรงฟูเหริน! ข้าจะสารภาพทุกอย่าง! ข้าจะสารภาพทั้งหมด!” เฉินหมิงดิ้นอยู่บนพื้นพยายามจะลุกขึ้นคุกเข่า แต่ก็ทำไม่สำเร็จ จงเจิ้งอวี่เห็นดังนั้นจึงเตะเขาให้กระเด็นไปอีกทาง
“น่าขยะแขยง!” แล้วถ่มน้ำลายใส่อย่างแรง
หลี่เยว่หานกลับถึงจวนก็ได้ยินเรื่องคดีที่ศาลในวันนี้ จึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ฟางจื่อหลานไม่เข้าใจ หลี่เยว่หานจึงอธิบายให้ฟางจื่อหลานฟังอย่างคร่าว ๆ หลังจากนั้นฟางจื่อหลานก็เงียบไป
กัวหรูหานที่อยู่ในอ้อมกอดร้องไห้จนเหนื่อยแล้วหลับไป ฟางจื่อหลานส่งเด็กหญิงให้หมิงจู ให้นางพาเด็กหญิงไปนอนพักผ่อนให้สบาย จากนั้นก็พูดกับจงเจิ้งอวี่และหลี่เยว่หานอย่างจริงจัง “เรื่องนี้ไม่ธรรมดา ขออภัยที่ข้าพูดตรง ๆ แม้ว่าร้านหรูอี้เก๋อจะเป็นของญาติชุยกุ้ยเฟย แต่พวกเขาไม่มีทางกล้าแตะต้องคุณหนูในเมืองหลวง”
“ข้าก็คิดเช่นนั้น” จงเจิ้งอวี่พยักหน้า “กิจการทั้งหมดในนามของชุยกุ้ยเฟยล้วนมีญาติของนางเป็นผู้ดูแล และเพราะนางมีตำแหน่งเป็นพระสนม ดังนั้นเมื่อ
