ญาติตระกูลชุยรายงานบัญชีจึงรายงานตรงไปยังกรมคลัง แล้วกรมคลังจะส่งต่อให้ชุยกุ้ยเฟย ญาติตระกูลชุยไม่สามารถพบชุยกุ้ยเฟยได้”
“แล้วอย่างไรต่อ?” หลี่เยว่หานขมวดคิ้ว “เรื่องนี้ยิ่งพูดยิ่งสับสน?”
“พวกเราต้องสืบให้รู้ก่อนว่าชายที่สร้างวังใต้ดินนั้นเป็นใคร” จงเจิ้งอวี่กล่าว “แต่ตามที่เด็กหญิงคนนั้นเล่า หากหญิงสาวที่ช่วยออกมาจากวังใต้ดินล้วนเสียสติไปแล้ว เรื่องนี้ก็ยากเกินไป อีกทั้งคุณหนูที่อยู่ในห้องหอแทบไม่ได้ออกนอกบ้าน หากชายที่สร้างวังใต้ดินตั้งใจปกปิด พวกนางก็อาจจะจำตัวตนของเขาไม่ได้”
หลังจากฟังคำพูดของจงเจิ้งอวี่ ทั้งห้องโถงก็ตกอยู่ในความเงียบ
ฟางจื่อหลานรู้สึกสะเทือนใจอย่างแท้จริง นึกถึงว่าเด็กอย่างกัวหรูหานต้องเผชิญกับเรื่องน่ากลัวเช่นนี้ หัวใจนางก็เจ็บปวดราวกับถูกบีบ ยิ่งคิดถึงหญิงสาวกว่ายี่สิบคนที่อยู่ในวัยที่งดงามที่สุด แต่กลับต้องกลายเป็นเช่นนี้ ก็ยิ่งเจ็บปวดจนน้ำตาไหล
หลังจากผ่านไปพักใหญ่ หลี่เยว่หานก็เอ่ยขึ้นในที่สุด “พรุ่งนี้เช้าให้แพร่ข่าวเรื่องร้านหรูอี้เก๋อออกไป!”
“ไม่ได้!”
“ดี!”
ฟางจื่อหลานและจงเจิ้งอวี้เอ่ยปากพร้อมกัน แต่กลับมีความเห็นที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ฟางจื่อหลานรีบพูดอย่างร้อนรน “หากปล่อยข่าวนี้ออกไป ชื่อเสียงของพวกนางก็จะพังพินาศ!”
“คำพูดของท่านหญิงกั๋วกงยังมีข้อบกพร่อง พวกเราแค่เปิดโปงเรื่องสกปรกของร้านหรูอี้เก๋อให้ผู้คนรู้ ไม่ได้เผยแพร่ข้อมูลของเหยื่อออกไป ยังค