ของตั๋วเงินสามารถแจ้งยกเลิกที่ทางการและโรงรับแลกเงินได้ ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าพวกเราเพิ่งไปตรวจสอบตั๋วเงินที่โรงรับแลกเงิน แล้วเจ้าจะไม่ไปแจ้งยกเลิกในภายหลัง!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จี้ซินเยว่ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าเสีย “ข้าอายุมากกว่าเจ้า เรียกเจ้าว่าน้องสาวก็แค่อยากให้ดูสนิทสนมกันมากขึ้น”
“แต่ข้าไม่อยากสนิทสนมกับเจ้า”
“ข้าสาบานว่าจะไม่ยกเลิกตั๋วเงิน!”
“ดีเลย เช่นนั้นไม่สู้เขียนหนังสือสัญญาสักฉบับ แล้วไปจดทะเบียนที่ศาลก่อน จากนั้นค่อยนำตั๋วเงินไปยกเลิกที่ศาล เมื่อมีการลงทะเบียนบันทึกแล้ว ข้าถึงจะวางใจ!”
จี้ซินเยว่ในตอนนี้ยอมรับว่านางประเมินหลี่เยว่หานต่ำเกินไป
แม้หญิงผู้นี้จะมาจากชนบทและอยู่เมืองหลวงไม่นาน ถึงแม้จะได้ยินว่านางเปิดร้านเครื่องหอม แต่จี้ซินเยว่เคยไปดูมาแล้ว ธุรกิจร้านเครื่องหอมก็ไม่ได้ดีนัก
ตลอดมาคิดว่าหลี่เยว่หานแค่แสร้งทำเป็นรู้เรื่อง แต่ไม่คิดว่านางจะรู้เรื่องตั๋วเงิน การจดทะเบียนที่ศาล และการลงบันทึกได้ชัดเจนถึงเพียงนี้! หรือว่าข้อมูลที่ตนมีมาตลอดผิดพลาด?
“ท่านหญิงเฉิน หลานสาวของข้าพูดมีเหตุผล” ฟางจื่อหลานเอ่ยปากสนับสนุน “หนึ่ง ระหว่างพวกเจ้าสองคนมีความแค้นเก่า สอง ทุกคนเห็นกับตาว่าเจ้าดูเหมือนไม่เต็มใจที่จะจ่ายเงินชดเชยให้เยว่หานเพื่อปลอบขวัญ ในเมื่อจะขอโทษด้วยความจริงใจ ก็ไม่ต้องกลัวความยุ่งยากเพียงเท่านี้”
“ท่านหญิงกั๋วกงพูดถูกแล้ว ข้าจะให้คนไปจัดการเดี๋ยวนี้” พอพูดจ
