ืมเรื่องที่ถูกตบไป สีหน้าซีดลงทันที ความโอหังทั้งหมดดับวูบ รีบวิ่งไล่ตามออกจากห้องหยกหมายเลขหนึ่ง ทรุดตัวคุกเข่าต่อหน้าฟางจื่อหลานและหลี่เยว่หานทันที “ท่านหญิงกั๋วกงโปรดระงับความโกรธ ซินเยว่ไม่รู้ความ ทำให้ท่านหญิงตกใจไม่พอ ยังวางตัวไม่เหมาะสม ทำให้ท่านหญิงอับอายต่อหน้าผู้คน ซินเยว่ยอมรับผิด!”
หลังงานเลี้ยงชีซี จี้ซินเยว่ถูกฮองเฮาตักเตือนอย่างหนัก ให้วางตัวให้เหมาะสม อย่าก่อเรื่อง มิเช่นนั้นตำแหน่งอีผิ่นเก้ามิ่งจะรักษาไว้ได้หรือไม่ก็ไม่แน่
จี้ซินเยว่กล้าทำตัวเย่อหยิ่งต่อหลี่เยว่หานเพราะเกลียดนางมาก คิดว่านางแย่งเมิ่งฉีฮ่วนไป อีกทั้งหลี่เยว่หานมาจากชนบท ก็รู้สึกดูถูกอยู่แล้ว จึงคิดว่าคำตักเตือนของฮองเฮาเป็นเพียงคำขู่
แต่ฟางจื่อหลานต่างกัน นางเป็นท่านหญิงกั๋วกง เป็นเชื้อพระวงศ์ สถานะเช่นนี้ คำพูดมีน้ำหนักมากในสายตาฮองเฮา! หากปล่อยให้ท่านหญิงกั๋วกงส่งคนไปแจ้งฮองเฮา แม้จะให้หน้าจวนกั๋วกง ตำแหน่งเก้ามิ่งของจี้ซินเยว่ก็ต้องถูกถอดแน่
จี้ซินเยว่ยังพอมีสติ แม้วันนี้ตั้งใจมาหาเรื่องหลี่เยว่หาน แต่กลับถูกย้อนกลับจนไม่พอใจ แต่ต่อหน้าฟางจื่อหลาน จี้ซินเยว่ก็ไม่กล้าทำอะไรอีก
“หึ ข้าไม่กล้ารับการคำนับเช่นนี้จากท่านหญิงเฉินหรอก ในเมื่อท่านหญิงเฉินกล้าให้ฮั่นหรงฟูเหรินคุกเข่าต่อหน้า” แม้ฟางจื่อหลานจะโกรธมาก แต่หลี่เยว่หานกระซิบบอกว่าแกล้งทำ ทำให้นางวางใจลงบ้าง แต่นิสัยชอบปกป้องคนของตนจึงไม่คิดจะปล่
