์ชายรองได้อย่างไร!”
พอพูดจบ จีหยางก็ทำสีหน้าหวาดกลัว ถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วค้อมกายคำนับจี้ซินเยว่ “หรือว่าท่านหญิงก็มาที่หอฝานเทียนเพื่อกินอาหารเช่นกัน?”
น้ำเสียงของจีหยางแฝงความไม่พอใจอยู่หลายส่วน จี้ซินเยว่ย่อมฟังออก จึงพูดอย่างผ่อนคลายว่า “แน่นอนว่าไม่ใช่ ข้าได้ยินว่าฮั่นหรงฟูเหรินผู้มีชื่อเสียง ฉวยโอกาสที่แม่ทัพม้าเหล็กไม่อยู่ในเมือง มาหาความสำราญที่หอฝานเทียน ข้าจึงตามมา อยากจะบอกฮั่นหรงฟูเหรินว่าสตรีที่ได้รับแต่งตั้งจากราชสำนักควรวางตัวเช่นไร”
พอพูดจบ ฟางเฉ่า สาวใช้ที่ติดตามจี้ซินเยว่ก็ฉลาดพอที่จะผลักประตูห้องหยกหมายเลขหนึ่งที่จีหยางเพิ่งปิดไปเปิดออกทันที
จีหยางเห็นสถานการณ์เช่นนี้ จึงรีบกล่าวลาจากไป
เขารู้ดีว่าหลี่เยว่หานมีความสามารถ แม้จี้ซินเยว่จะสร้างปัญหาให้นางหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยได้ดีจากหลี่เยว่หานเลย ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชา การที่เขายืนขวางหน้าประตูและชักนำให้จี้ซินเยว่พูดจาไม่สุภาพ ก็นับว่าทำได้มากพอแล้ว
จี้ซินเยว่รู้สึกขบขัน เมื่อเห็นจีหยางทำหน้าตกใจรีบกล่าวลา นางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคัก “ดูเหมือนท่านจีของพวกเราจะกลัวฮั่นหรงฟูเหรินผู้นี้มากทีเดียว!”
เสียงของนางไม่ได้เบานัก อีกทั้งหอฝานเทียนก็มีขุนนางผู้มีอำนาจพักค้างคืนอยู่ไม่น้อย ตอนนี้ผ่านเที่ยงมาแล้ว คนที่ควรตื่นก็ตื่นกันหมดแล้ว เมื่อได้ยินคำพูดของจี้ซินเยว่ต่างก็พากันสวมเสื้อผ้าออกมาดูเรื่องสนุก
“เหตุใดท่านหญิงเ
