าด้วย ผู้คนเหล่านี้ล้วนเป็นไพ่ที่จงเจิ้งอวี่ตั้งใจเก็บไว้ต่อรองกับหลี่เยว่หาน แต่กลับกลายเป็นว่าหลี่เยว่หานเปิดเผยออกมาทั้งหมดเอง ทำให้แผนการทั้งหมดของจงเจิ้งอวี่พังทลายลงในพริบตา
หลังจากพูดไปนานพอสมควร หลี่เยว่หานก็เริ่มเหนื่อยจึงหยุดพักและดื่มชา
จังหวะนั้นเอง จงเจิ้งอวี่จึงได้โอกาสพูดขึ้นว่า “ฮั่นหรงฟูเหริน ท่านบอกข้ามามากมายเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรจากการเปิดเผยไพ่ในมือของท่านทั้งหมดให้ข้ารู้ ท่านไม่กังวลเลยหรือ?”
“หือ?” หลี่เยว่หานดื่มชาและทำหน้าเหมือนสงสัย ก่อนจะกล่าวว่า “สามีหม่อมฉันบอกไว้ว่า จวนแม่ทัพของเรานั้นอยู่เรือลำเดียวกับองค์รัชทายาท ในระหว่างที่ท่านและองค์ชายรองแข่งขันกัน เราก็อยู่ฝ่ายของท่าน ดังนั้นหม่อมฉันจึงถือว่าท่านคือพวกเดียวกับเรา จึงเล่าให้ฟังมากมายเช่นนี้ หรือว่าหม่อมฉันคิดผิด?”
คำพูดของหลี่เยว่หานทำเอาจงเจิ้งอวี่แทบล้มทั้งยืน แทบจะขาดใจด้วยความขุ่นเคือง
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดอะไร หลี่เยว่หานก็หัวเราะเบา ๆ และกล่าวต่อว่า “แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่หม่อมฉันกล่าวไปเมื่อครู่ ใครที่รู้จักหม่อมฉันก็ล้วนรู้กันทั้งนั้น ท่านเคยช่วยฝ่าบาทตามหาหลานชายฝาแฝดของฮ่องเต้ ตอนนั้นท่านก็คงรู้เรื่องของหม่อมฉันจนหมดเปลือกแล้วใช่หรือไม่? ว่าหม่อมฉันเป็นเพียงหญิงชาวบ้านจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ในภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ที่หนีมาอยู่หมู่บ้านจางหนิงเพราะมีคนต้องการร้ายต่อหลานชายฝาแฝดฝ
