ูแลเยว่ให้ประกาศให้ทุกคนทราบว่า หลังปิดร้านคืนนี้ ให้ทุกกิจการหยุดให้บริการทั้งหมด
แม้ผู้ดูแลเยว่จะไม่เข้าใจเหตุผลที่หลี่เยว่หานสั่งเช่นนั้น แต่เขาก็ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้านายอย่างเคร่งครัด ไม่รีรอจนถึงเวลาปิดร้านด้วยซ้ำ หลังจากหลี่เยว่หานออกจากหอฝานเทียนไปแล้ว เขาก็ใช้เส้นทางลับออกจากหอและรีบไปแจ้งหลิ่วเทียนเสียงให้รีบปิดกิจการทั้งหมด
หลิ่วเทียนเสียงที่ยังไม่เข้าใจสาเหตุรู้สึกแปลกใจไม่น้อย ตอนนี้กิจการกำลังขายดิบขายดี อากาศก็ยังไม่หนาวมาก การปิดร้านในเวลานี้จะไม่ทำให้เสียเงินไปมากโขหรอกหรือ?
แต่ผู้ดูแลเยว่เป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น ดังนั้นถึงแม้หลิ่วเทียนเสียงจะสงสัย เขาก็ยังทำตามที่สั่ง
ครั้นฟ้ามืดลง หลี่เยว่หานก็มาถึงค่ายทหารที่ชานเมือง แต่เมื่ออยู่ห่างจากค่ายราวสิบลี้ นางก็ถูกห้ามไม่ให้เข้าไป เมื่อคนเฝ้าได้รู้ว่านางเป็นภรรยาของท่านแม่ทัพ หนึ่งในพวกเขาก็เอาตราประจำตัวของนางเข้าไปในค่ายเพื่อแจ้งให้เมิ่งฉีฮ่วนทราบ
ไม่นานนักก็มีคนขี่ม้ากลับมา แต่แทนที่จะอนุญาตให้เข้า กลับนำม้าของตนมาผูกไว้ข้าง ๆ แล้วฉวยสายบังเหียนจากมือของสารถี จากนั้นหันหัวม้ากลับไปทางเมืองหลวงและเร่งบังคับรถม้ากลับทันที
“เจ้าคนนี้เป็นอะไรของเขา! ทำไมถึงขับรถม้าของฮูหยินไปเอง!” สารถีได้สติจึงโกรธขึ้นมา
หลี่เยว่หานที่อยู่ในรถม้าก็รู้สึกถึงความผิดปกติ ทว่าสภาพร่างกายที่เทอะทะบวกกับฝีมือการบังคับรถม้าที่ไม่ค่อยดีของทหาร
