่านได้ ท่านจะไม่โกรธข้าหรอกใช่ไหม?”
ในขณะที่หลิงซีรู้สึกกังวลว่าอาจทำให้หลี่เยว่หานโกรธ แต่จริง ๆ แล้วหลี่เยว่หานกลับคิดถึงเรื่องอื่น
ถึงแม้ว่าตอนนี้ตัวตนที่นางเคยใช้ในหมู่บ้านจางหนิงในฐานะแม่ม่ายฮั่นเยว่จะถูกเปิดเผยเพราะเรื่องที่องค์รัชทายาทกำลังค้นหามู่ชวนและหลิงซี แต่เหตุใดหลี่ต้าเฉิงและหวังเฟิ่ง ซึ่งเป็นคนนอกเพิ่งมาถึงอำเภอฮัวซี กลับรู้เรื่องที่นางเคยติดต่อกับใคร อีกทั้งยังรู้เรื่องของวังหลานอีกด้วย?
เมื่อคิดถึงจุดนี้ หลี่เยว่หานก็พลันขมวดคิ้วถามหลิงซีว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าใครเป็นคนบอกเรื่องความสัมพันธ์ของเรากับสองคนนั้น?”
“รู้สิเจ้าคะ!” หลิงซีพยักหน้า แสดงท่าทีไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “เป็นแม่เฒ่าจากตระกูลจ้าวน่ะ”
“เจ้ารู้ได้อย่างไร?” หลี่เยว่หานถามด้วยความประหลาดใจ
“ก็สองคนนั้นมาที่ร้านผ้าตระกูลเหยียนของเราพร้อมกับแม่เฒ่าจ้าวนี่แหละ นางเป็นคนพามาเอง ขนาดคนโง่ยังรู้ว่านางนั่นแหละที่เป็นคนปากโป้ง” หลิงซีเบะปากอย่างไม่สบอารมณ์
เมื่อได้ฟังคำพูดเหล่านั้น หลี่เยว่หานก็ยิ่งสงสัย “นั่นมันแปลกจริง ๆ ทำไมแม่เฒ่าจ้าวถึงได้รู้เรื่องตัวตนที่แท้จริงของข้า แล้วนำไปบอกสองคนนั้น? ทั้งยังบอกถูกต้องทุกอย่าง ไม่พลาดเลยแม้แต่น้อย แถมยังรู้ว่าข้าเคยทำอะไรมาบ้างอีก?”
เมื่อหลิงซีได้ฟัง ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องมีเหตุผลเช่นกัน จึงขนลุกขึ้นมา “ท่านว่า…หรือว่าแม่เฒ่าจ้าวจะเป็นผี? ทำไมรู้ไปหมดทุกอย่าง?”
“เรื่
