นนั้น แต่เมื่อความจริงเปิดเผยขึ้นมาตรงหน้า ท่านอาจจะไม่สามารถยอมรับได้ ยิ่งไปกว่านั้นมารดาข้ายังป่วยหนักและเสียชีวิตไปเมื่อห้าปีที่แล้ว ช่างไร้วาสนาไม่มีโชคชะตาที่จะได้พบกับซิงกั๋วกง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นจี้หยางก็อ้าปากออกมาราวกับต้องการจะเอ่ยเกลี้ยกล่อมหลี่เยว่หานไม่ให้มีความคิดเช่นนั้น แต่เขาก็กลืนคำพูดเหล่านั้นกลับไป และเปลี่ยนเรื่องสนทนากับนางเป็นการเล่าเรื่องอื่นให้ฟัง
ใช่ว่าหลี่เยว่หานไม่ได้ทำอะไรเลย ช่วงนี้นางต้องใช้ชีวิตไปวัน ๆ โดยขึ้นอยู่กับเมิ่งฉีฮ่วนเพียงคนเดียว ดังนั้นแม้เมื่อนางมาถึงจวนแม่ทัพแล้วนางก็ขอให้ผู้ดูแลร้านอวี้เข้ามาพบเป็นการส่วนตัว
หลังจากได้ทำความร่วมมือกับเวินเทียนเหล่ยแล้ว หลี่เยว่หานก็ได้ครอบครองโรงเตี๊ยมเยวี่ยไหลในเมืองหลวงช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา และเปลี่ยนชื่อเป็นภัตตาคารปาเซียน วางแผนจะขายหม้อไฟในฤดูหนาว และยังเปิดขายเนื้อตุ๋นพร้อมกับติดป้ายเขียนว่า ‘ถานไคว่’ อย่างยิ่งใหญ่ แน่นอนว่าถานไคว่ของหลี่เยว่หานยังมีราคาสูงอยู่เช่นเดิม แต่คนที่เคยได้ลิ้มลองก็ต่างไม่สามารถกลับไปกินของแบบเดิมให้อร่อยได้อีกต่อไป
พริบตาเดียวนางก็อยู่ที่นี่ได้สองเดือนแล้ว การค้าของหลี่เยว่หานค่อย ๆ ขยายตัวขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นเวินเทียนเหล่ยยังส่งองุ่นจำนวนหนึ่งมาให้เมื่อไม่นานมานี้ หลี่เยว่หานเลือกองุ่นที่ที่ดีที่สุดมาใช้ทำสุราในภัตตาคารปาเซียน และยังทำลูกเกดจำนวนมาก ภัตตาคารปาเซียนใช้
