เวลาปรับปรุงหนึ่งเดือนก่อนจะกลับมาเปิดอีกครั้ง มีสินค้าใหม่ ๆ มาวางขายมากมาย มีขนมหวานที่ทำจากลูกเกด และราคาก็ไม่ได้สูงเท่ากับโรงเตี๊ยมเยวี่ยไหลเดิมที่รับเพียงแขกชั้นสูงเท่านั้น
เพียงไม่นาน ภัตตาคารปาเซียนก็คึกคักไปด้วยผู้คน อาหารทั้งหมดได้รับกันพัฒนาปรับปรุงโดยหลี่เยว่หาน ทำให้มีรสชาติดีขึ้นกว่าเดิม สำหรับพ่อครัวที่เตรียมอาหาร ผู้ดูแลร้านอวี้เป็นผู้รับผิดชอบและพวกเขาทั้งหมดได้ทำสัญญาปกปิดความลับแล้ว ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลว่าพวกเขาจะขโมยสูตรไปสร้างร้านใหม่เพื่อแข่งขัน
แผนการค้าเหล่านี้ดำเนินการอย่างลับ ๆ ผู้ดูแลร้านอวี้ทำงานอย่างซื่อสัตย์มาก ทุกคนรู้ว่าโรงเตี๊ยมเยวี่ยไหลเปลี่ยนชื่อและเจ้าของใหม่แล้ว แต่ไม่ได้รู้ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังภัตตาคารแห่งนี้ หากมองในแง่ดี หลี่เยว่หานเป็นฮั่นหรงฟูเหริน มีร้านขายเครื่องเทศในเมืองหลวงที่ชื่อว่าเหวินเซียงเก๋อเพียงแห่งเดียวที่ใช้ชื่อของนาง นอกจากเรื่องที่เครื่องเทศส่วนใหญ่ในร้านเป็นเครื่องเทศจากฟานปังและปัวซือก็ไม่มีอะไรพิเศษนัก
ช่วงใกล้เที่ยง เมิ่งฉีฮ่วนก็เข้ามา พอดีกับที่จี้หยางแทบไม่มีเสียงจะพูดอีกต่อไป หลังจากโค้งให้เมิ่งฉีฮ่วนแล้วเขาก็ออกจากห้องรับรองผ่านประตูลับ
อาหารและเครื่องดื่มที่หอฟ่านเทียนต้องยอมรับว่าอร่อยมาก แม้แต่คนที่จุกจิกเรื่องอาหารอย่างหลี่เยว่หานก็ยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชม
หลังจากที่จี้หยางออกไปแล้ว หลี่เยว่หานและเมิ่งฉีฮ่วน
