บทที่ 303 เรื่องลับในจวนตระกูลเฉิน
จี้หยางพูดยังไม่ทันจบ หลี่เยว่หานก็คิดขึ้นว่านางไม่เคยทราบมาก่อนว่ามีเรื่องที่ชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนืออยู่ด้วย นางคิดเสมอว่าไม่ได้มีอาณาจักรอื่นอยู่ทางนั้น และสถานที่อย่างหมู่บ้านไป๋อวิ๋นและหมู่บ้านเฮยถู่ก็ดูราวกับว่าจะไม่ได้อยู่ที่พรมแดน
แต่เมิ่งฉีฮ่วนพยักหน้าหลังจากฟังคำรายงานของจี้หยาง “สงครามทางตะวันตกเฉียงเหนือนั้นตึงเครียด และกองทหารได้ถอยทัพไปยังหย่งอัน ข่าวของเจ้าแม่นยำมาก ฝ่าบาทและข้าเพิ่งจะได้รับข่าวนี้ในวันนี้เช่นกัน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นจี้หยางก็ตกใจคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว “ข้าน้อยเคยอยู่ที่ป้อมปราการที่ชายแดนและรู้จักกับกองกำลังในหน่วยต่าง ๆ จึงเป็นธรรมดาที่จะได้ยินเรื่องราวมากมาย แต่ข้าน้อยก็ไตร่ตรองอย่างดีว่าเรื่องใดเป็นสิ่งที่สามารถรายงานได้ ทุกข่าวที่ข้าน้อยเลือกรายงานสามารถมั่นใจได้ว่าผ่านการกรองมาแล้ว และหลังจากนี้ขอยืนยันว่าหู ตา ปากและลิ้นของแม่นางทั้งหลายในหอฟ่านเทียนแห่งนี้จะไม่มีทางทรยศต่อใต้เท้าขอรับ”
เมิ่งฉีฮ่วนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็หันไปเอ่ยกับหลี่เยว่หานที่อยู่ข้างกาย “มีข่าวลือใดที่เจ้าต้องการทราบอีกหรือไม่”
หลี่เยว่หานส่ายหน้า
ก่อนที่เมิ่งฉีฮ่วนจะมาที่นี่นางฟังเรื่องราวต่าง ๆ ด้วยความสนใจอย่างมาก แต่หลังจากที่เขาเข้ามา ทุกสิ่งที่จี้หยางกล่าวล้วนเกี่ยวข้องกับตัวนาง เดิมทีนางวางแผนเอาไว้อย่างดีว่าจะไม่มีทางเปิดเผ
