แน่นอนเพคะ!”
“แล้วเช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงยังไม่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกเล่า?” ฮองเฮาเน้นหนักในน้ำเสียงจนจี้ซินเยว่ไม่กล้าพูดพล่ามไร้สาระ นางรีบก้าวออกไปเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที
ทันทีที่จี้ซินเยว่จากไปแล้ว เสียงดนตรีดังขึ้นอีกครั้ง สาวนักเต้นปรากฏตัวบนเวที รูปร่างงดงาม การเคลื่อนไหวอ่อนช้อยน่ารับชม ปลอกแขนสะบัดไปมาราวกับสายน้ำในอากาศทำให้ดูสง่างามยิ่ง
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว จี้ซินเยว่หยุดทำตนแปลกแยก นางนั่งในงานเลี้ยงข้างมารดาอย่างมั่นคง และรับประทานอาหารอย่างซื่อสัตย์ หากมีผู้ใดเข้ามาพูดคุยด้วย นางก็จะยกแก้วสุราขึ้นดื่ม และเมื่อไม่มีใครมาใกล้ นางก็เพียงดื่มและเฝ้ามองการแสดงอย่างเงียบ ๆ โดยไม่กระทำเรื่องอื้อฉาวใดอีก
ทางหลี่เยว่หาน เป็นเพราะเมิ่งฉีฮ่วนอยู่สังกัดเดียวกับองค์ชาย ฮั่นหรงฟูเหรินจึงกลายเป็นเป้าหมายที่ทุกคนอยากจะประจบสอพลอ ในสายตาของคนนอกแล้วพวกเขามองว่าฮ่องเต้นั้นประทานบรรดาศักดิ์แก่เหล่าภรรยาของข้าราชบริพารไปอย่างฟุ่มเฟือย แต่นี่คือการสนับสนุนข้าราชบริพารอย่างจริงใจที่สุด
ขุนนางใกล้เคียงที่ชื่นชอบการประจบต่างเข้าหาเพื่อดื่มอวยพรแก่หลี่เยว่หานที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ แต่หลังจากนั้นไม่นาน หลี่เยว่หานก็เริ่มมึนเมาจนใบหน้าเริ่มไม่สู้ดีนัก
“ข้าอยากจะออกไปสูดอากาศสักหน่อย ช่วยกันคนเหล่านี้และรับหน้าพวกเขาแทนข้าเถิด” หลี่เยว่หานไม่ต้องการดื่มอีกแล้ว นางจึงเอ่ยปากขอตัวแ
