ยิ้มเสแสร้งเป็นใจกว้างแล้วพูดว่า “ฮั่นหรงฟูเหรินกำลังกล่าวถึงสิ่งใดหรือ? ข้าน่ะหรือจะทนเจ้าไม่ได้ สุดท้ายแล้วเจ้าทั้งเคารพและถ่อมตัวเมื่ออยู่ต่อหน้าข้าที่ไม่มีตำแหน่งใดด้วยซ้ำ”
หลังจากพูดถ้อยคำเหล่านี้ออกไปแล้ว นางลอบมองใบหน้าของฮองเฮาด้วยเล็กน้อย
เมื่อกล่าวถึงประโยคที่บอกว่าหลี่เยว่หานให้ความเคารพกับนางและถ่อมตัว นางจงใจเน้นหนักเพื่อให้ฮองเฮาได้ทราบ
“ผู้ใดเคารพและถ่อมตัวต่อใคร?” ฮองเฮาเอ่ยปากเสียงเย็นชา “เฉินฟูเหริน ถึงเจ้าสองคนจะเป็นภรรยาเอกของขุนนางผู้ใหญ่และถือยศศักดิ์เดียวกัน แต่ความจริงที่นางได้รับพระบัญชาของฮ่องเต้เป็นการส่วนตัวไม่อาจปฏิเสธได้ ดังนั้นอย่าได้ทำตัวผิดแปลก ข้าไม่ต้องการเห็นเรื่องเช่นนี้อีก”
