ะโค้งคำนับให้ฮองเฮาแล้วพูดต่อว่า “เฉินฟูเหรินมีเรื่องไม่พอใจหม่อมฉันจริงเพค่ะ เหตุผลคือหม่อมฉันไม่ทราบว่าทำไมเฉินฟูเหรินจึงคิดมาหาหม่อมฉันถึงหน้าประตู หม่อมฉันพร้อมสามีและสหายของสามีจึงออกไปพบนางด้านนอกประตู แต่เฉินฟูเหรินกลับตำหนิหม่อมฉันว่ากลางวันแสก ๆ กลับอยู่กับชายสองคนภายในจวน…”
หลังพูดจบ หลี่เยว่หานหยุดสักครู่ก่อนจะเล่าต่อ “เมื่อวานนี้สามีของหม่อมฉันได้พูดคุยกับสหายอยู่ในบ้าน และเมื่อได้ยินว่าเฉินฟูเหรินมาเยี่ยมพวกเรา ทั้งหมดจึงออกไปเพื่อทักทาย แต่กลับถูกเฉินฟูเหรินตำหนิเอาเสียได้ นี่มันไม่ยุติธรรมต่อหม่อมฉันจริง ๆ ชื่อเสียงของสตรีสำคัญยิ่งกว่าชีวิต ยิ่งไปกว่านั้นเฉินฟูเหรินยังตำหนิหม่อมฉันต่อหน้าคนอื่น สหายของสามีไม่อาจอดทนฟังได้ เขาจึงเข้ามาช่วยเหลือและกล่าวตำหนิเฉินฟูเหรินด้วย เพราะเหตุนี้นางจึงโกรธเคืองหม่อมฉันเพคะ”
หลังพูดจบแล้ว หลี่เยว่หานหันกลับมาพร้อมคุกเข่าให้กับจี้ซินเยว่ “ฮั่นหรงต้องขออภัยเฉินฟูเหรินเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ด้วย เฉินฟูเหรินโปรดอย่าได้ถือโทษกันเป็นการส่วนตัวเลยนะเจ้าคะ”
เดิมทีหลายคนคิดว่าจะได้รับชมเรื่องตลกของหลี่เยว่หาน แต่ไม่คิดเลยว่าหลี่เยว่หานไม่เพียงแต่จะสุภาพยิ่งนัก แต่ยังสามารถกล่าวคำได้อย่างไร้ที่ติ ก่อนที่หลี่เยว่หานจะมาถึง จี้ซินเยว่กล่าวใส่ร้ายนางไว้มากมาย แต่คราวนี้กลับถูกถ้อยคำเหล่านั้นตบหน้าอย่างรุนแรง นางจึงลุกขึ้นพร้อมฉีก
