้นตงฮั่นนี้แข็งแกร่ง ทั้งยังล้อมรอบด้วยรัฐต่างแดนเล็ก ๆ และอาจมีปัญหาเล็ก ๆ เกิดขึ้นบ้างในทางตอนใต้ แต่ทางตอนใต้มีแม่ทัพประจำหัวเมืองอยู่ ดังนั้นเรื่องของสงครามจึงยังไม่ใช่ตำแหน่งของข้าในการบุกโจมตีข้าศึก”
ได้ยินดังนั้น หลี่เยว่หานก็เงียบไป
“เรื่องพวกนี้เจ้าไม่ต้องกังวล แม้เบื้องหลังของเมืองหลวงจะสกปรก แต่ชีวิตของปุถุชนคนธรรมดานั้นสงบสุขและมั่งคั่ง” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยขณะผูกโคมกระต่าย “เรื่องปากหวานก้นเปรี้ยวระหว่างบรรดาผู้ทรงอำนาจและมีอิทธิพลพวกนั้น ส่วนตัวแล้วข้าไม่ต้องการให้เจ้าเข้าไปยุ่งเกี่ยว นั่นคือเหตุผลว่าทำไมก่อนหน้านี้ข้าจึงพยายามหาวิธีที่เป็นตัวกลางเพื่อไกล่เกลี่ยถึงตัวตนของเจ้า ทว่าตอนนี้เป็นแบบนี้ก็ดีเช่นกัน แม้ทุกคนจะรู้ถึงการมีอยู่ของเจ้า แต่การเดิมพันหมดหน้าตักเพียงครั้งเดียวในการขอพระราชทานบรรดาศักดิ์จากฝ่าบาทนั้นถูกต้อง คนอื่นย่อมไม่กล้าทำอะไรเจ้า”
เมิ่งฉีฮ่วนเห็นว่าหลี่เยว่หานยังคงนิ่งเงียบ จึงคิดว่านางกังวลเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในเมืองหลวง ชายหนุ่มจึงพยายามเกลี้ยกล่อมอย่างอดทน
“ข้าไม่ได้กังวลเรื่องนั้น” หลี่เยว่หานกล่าว “ข้าแค่กังวลว่าเพราะเรื่องของข้า สิ่งที่เจ้าตระเตรียมจัดการไว้กับทางองค์ชายสามก่อนหน้านี้จะไร้ประโยชน์”
“แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้” เมิ่งฉีฮ่วนลูบศีรษะหลี่เยว่หาน “ตอนนี้ข้าไม่ได้อยู่ภายใต้คำสั่งขององค์ชายสาม ข้าแค่ให้ความร่วมมือกับเขา หากความร่วมมือไม
