น “ท่านดูจะเข้าใจในสถานการณ์ชีวิตในปัจจุบันของนางไม่น้อย”
เมิ่งฉีฮ่วนตัวสั่น “ไม่ใช่ว่าข้าเข้าใจ ส่วนใหญ่เป็นเพราะหลังจากที่กลับมายังเมืองหลวง ข้าจึงได้ใช้งานหน่วยข่าวกรองของพี่จงเจิ้ง อีกทั้งเรื่องของจี้ซินเยว่ก็ไม่ใช่ความลับอะไร อาจกล่าวได้ว่าผู้คนทั้งเมืองหลวงต่างก็รู้เรื่องนี้ ข้าเองจึงรู้เรื่องพวกนี้เช่นกัน”
“แล้วท่านวางแผนจะเผชิญหน้ากับจี้ซินเยว่ในอนาคตอย่างไร?” หลี่เยว่หานมองดูสีหน้าประหม่าของเมิ่งฉีฮ่วน ในใจก็พลันขบขันขึ้นมา “แม่ม่ายสาวผู้งดงาม คนรักเก่าที่มีความรักอย่างลึกซึ้ง ทั้งยังเป็นสตรีที่มีความสามารถซึ่งทัดทัดเทียมกันในเวลานั้น ทุกอย่างฟังดูแล้วเหมือนจะเป็นช่วงเวลาแห่งความรักอันแสนเจ็บปวดทว่างดงามนัก”
“ข้าจะไปเผชิญหน้ากับนางได้อย่างไร?” เมิ่งฉีฮ่วนรีบปฏิเสธว่าไม่มีความสัมพันธ์ใดกันทั้งสิ้น “ตอนนั้นข้าอาจคิดอะไรกับนางอยู่บ้าง อย่างไรเสีย นางเองก็เป็นคนมีความสามารถและมีรูปโฉมงดงาม หากจะบอกว่าไม่คิดอะไรกับนางเลย หลี่เยว่หาน เจ้าเองก็ย่อมไม่เชื่อ แต่เมื่อนางแต่งงานออกเรือนไปแล้ว ข้าก็เลิกคิดเรื่องนี้ไป อีกทั้งเรื่องนี้ผ่านมานานหลายปีแล้ว หากข้าอยากจะพูดถึงเรื่องราวในตอนนั้นก็คงพูดไปนานแล้ว เจ้าว่าจริงหรือไม่เล่า”
แม้ว่าหลี่เยว่หานจะไม่รู้ว่าทำไมหัวใจของนางถึงไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง แต่นางก็ต้องยอมรับว่าเมิ่งฉีฮ่วนพูดถูก
ในเมื่อเขาสามารถสารภาพทั้งหมดนี้กับนางได้ ย่อมพิสูจ
