บทที่ 271 เจ้ามีหัวใจหรือไม่?
เมื่อได้ยินถ้อยคำของเมิ่งฉีฮ่วน สีหน้าของหลี่เยว่หานก็พลันแดงก่ำ
“เช่นนั้นแล้ว การที่องค์ชายสามได้รับตำแหน่งรัชทายาทอย่างกะทันหันนั้นคงเป็นผลมาจากลัญจกรหยกปลอมนั้นใช่หรือไม่?” หลี่เยว่หานรีบพูดตัดบท
“ใช่ เขาเข้าไปในพระราชวังในคืนที่เขาได้รับลัญจกรหยกปลอม และอีกสองวันต่อมา เขาก็ถูกแต่งตั้งขึ้นเป็นรัชทายาท” เมิ่งฉีฮ่วนตอบ
พูดกันตามตรง เรื่องลัญจกรหยกที่ปลอมขึ้นนั้นหลี่เยว่หานเกือบลืมไปแล้วเสียด้วยซ้ำ หากเมิ่งฉีฮ่วนไม่เอ่ยถึง หญิงสาวก็ลืมไปแล้วว่าตนเลียนแบบมันขึ้นมาเองทุกกระเบียดนิ้ว
แต่จะว่าไปแล้ว การที่องค์ชายสามสามารถค้นหาลัญจกรหยกปลอมจนพบนี้ก็เป็นข้อพิสูจน์ว่าพระองค์รู้เรื่องหมู่บ้านไป๋อวิ๋นแล้ว เดิมทีหลี่เยว่หานคิดว่าการอยู่ในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นเป็นทางเลือกที่ดี ทว่ามาตอนนี้ นางจึงตระหนักได้ว่าหากนางไม่แกล้งตายเพื่อเอาชีวิตรอดและหลบหนีมาอย่างไม่ลังเลในเวลานั้น เห็นทีว่าตอนนี้คงกลายเป็นวิญญาณที่ตายจากคมดาบไปแล้ว
เมื่อคิดได้ดังนี้ ทุกอย่างก็สมเหตุสมผล
ส่วนกัวอี้ที่หลี่เยว่หานคิดอย่างไรก็คิดไม่ตกนั้นต้องเป็นการชดใช้กรรมอย่างไม่มีที่สิ้นสุดที่เมิ่งฉีฮ่วนตระเตรียมไว้ ในขณะที่แสร้งทำเป็นสวามิภักดิ์ต่อองค์ชายสาม แต่ในขณะเดียวกันก็คอยรายงานทุกสถานการณ์ของฝั่งองค์ชายสามให้เมิ่งฉีฮ่วนได้รับรู้
หลี่เยว่หานเชื่อว่าคนที่มีบทบาทเช่นกัวอี้ไม่ได้มีอยู่แค่ที่หมู่บ้านไ
