ป๋อวิ๋น แต่ในหมู่บ้านจางหนิงเองก็มีเช่นกัน
“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่หรือ?” เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนเห็นว่าหลี่เยว่หานดูจิตใจว้าวุ่น ชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วแน่นขึ้นโดยพลัน “หรือเจ้าเจ็บป่วยที่ใด? เป็นเพราะการตั้งครรภ์หรือเปล่า?”
ทันทีที่ได้ยินเมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยถึงการตั้งครรภ์ของตน หัวใจของหลี่เยว่หานก็อดสั่นไหวขึ้นมาไม่ได้ “ท่านมีคนที่รับบทบาทเช่นกัวอี้กี่คนงั้นหรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เมิ่งฉีหวนก็ชะงักไป “เจ้ามองออกแล้วรึ?”
“ไม่ใช่ว่าข้ามองออก เป็นเวินเทียนเหล่ยที่กล่าวบอกข้า” หลี่เยว่หานกล่าว “ก่อนที่ข้าจะออกจากหมู่บ้านจางหนิง ข้าไม่ทันระวังจึงทำให้หญิงชราคนหนึ่งทราบเรื่องที่ข้าตั้งครรภ์ ข้าไม่รู้ว่าควรจะจัดการนางเช่นไร ทั้งยังไม่ได้เต็มใจจะฆ่าปิดปากนาง เวินเทียนเหล่ยจึงบอกว่าให้ส่งต่อเรื่องนี้ให้กัวอี้เสีย เขามีวิธีการมากมายที่จะทำให้นางมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัย แต่ไม่มีวันเปิดเผยเรื่องนี้ ตอนนั้นข้าไม่ทันหวนคิดเข้าใจอย่างแท้จริง แต่ตอนนี้เมื่อลองคิดดูแล้ว กัวอี้คงเป็นหนึ่งในคนของท่าน และท่านเองคงไม่ได้มีแค่กัวอี้เพียงคนเดียวกระมังที่รับบทบาทหน้าที่เช่นนี้”
เอ่ยจบ หลี่เยว่หานก็มองไปยังเมิ่งฉีฮ่วนอย่างจริงจัง “ข้าอยากรู้ความลับทั้งหมดของท่าน แน่นอนว่าหากท่านไม่ยินดีจะบอกกล่าวก็ไม่เป็นไร ข้าเพียงสงสัยว่าในเมื่อท่านเองมีอำนาจมากเช่นนี้ แล้วเหตุใดจึงซ่อนสองพี่น้องมู่ชวน หลิงซีไว้ที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋น”
เมิ่
