บทที่ 266 ว้าวุ่นใจอย่างยิ่ง
หลี่เยว่หานกำลังตั้งครรภ์
ซ้ำอายุครรภ์ยังใกล้จะสองเดือนแล้ว
กล่าวอีกนัยหนึ่ง เด็กในท้องของนางนั้นเกิดขึ้นมาในช่วงไม่กี่วันที่นางไปหาเมิ่งฉีฮ่วนที่เมืองหลวง
หลังจากเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง สีหน้าของหลี่เยว่หานก็พลันบูดบึ้ง
นางเป็นม่ายในหมู่บ้านจางหนิง! เป็นหญิงม่ายแต่ตั้งครรภ์นี่จะพูดอย่างไร!
ด้วยเหตุนี้ หลังจากหลี่เยว่หานแน่ใจว่าตัวเองท้อง นางพลันยืนนิ่งไม่ได้ นั่งไม่ติด เดินไปเดินมาในห้องครัว เดี๋ยวก็ยกมือขึ้นลูบหน้าท้องอยู่ครู่หนึ่ง เดี๋ยวก็เอาลง เดี๋ยวก็คิ้วขมวด อีกพักหนึ่งก็คลายออก
มู่ชวน หลิงซี และเยียนจื่อเซียงนั่งเรียงกันเป็นแถว ไม่มีใครกล้าปริปากเอ่ยสิ่งใด แม้แต่เจ้าต้าไป๋เองก็นอนอยู่บนพื้นอย่างว่านอนสอนสอนง่าย ดวงตาของมันไม่เหลือบขึ้นมองเสียด้วยซำ เพียงนิ่งเงียบอยู่แบบนั้น
“ท้องได้อย่างไรกัน…” หลังจากเดินไปเดินมาอยู่หลายครั้ง ในที่สุดหลี่เยว่หานก็นั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความหงุดหงิด
นางอืดอาดเชื้องช้าเสียจริง ประจำเดือนไม่มาสองเดือนแล้วแต่กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรแสดงให้เห็นเลย
ก่อนหน้านี้ นางยังบอกเวินเทียนเหล่ยไปอีกว่าจะไม่ไปเมืองหลวง ด้วยอยู่ที่หมู่บ้านจางหนิงจะปลอดภัยกว่า
ทว่าตอนนี้ แม้นางอยากจะอยากอยู่ที่หมู่บ้านจางหนิง แต่ท้องของนางจะเริ่มขยายใหญ่ให้เห็นเป็นรูปร่างเมื่อตั้งครรภ์ราวสามเดือน แล้วนางจะอยู่ที่นี่ต่อไปได้อย่างไร! ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีท
