บทที่ 265 ฟ้าผ่าดังก้อง!
แน่นอนว่าหลี่เยว่หานไม่รู้เรื่องเหล่านี้
แต่เหยียนจื่อเซียงซึ่งถูกมู่ชวนคอยจับตามองอย่างระแวดระวังก็สังเกตเห็นอะไรหลายอย่าง
แต่นางไม่ได้ถือสา ด้วยเพราะตนเคยหลอกลวงและหลอกใช้หลี่เยว่หานมาก่อนในระดับหนึ่ง การที่นางถูกเด็กเจ็ดขวบเฝ้าระวังย่อมสมเหตุสมผล หญิงสาวจึงไม่ได้คิดหยุมหยิมอะไรกับเด็กน้อย
เพียงพริบตาเวลาก็ผันผ่านไปครึ่งเดือน ห่วงยางรอบเอวของเหยียนจื่อเซียงนั้นหายไปแล้ว ตอนนี้นางแข็งแกร่งล่ำสันกว่าเด็กผู้หญิงในครอบครัวทั่วไปเล็กน้อย ดู ๆ ไปแล้วท่าทางกำยำน่าเอ็นดู แตกต่างจากเมื่อหนึ่งเดือนครึ่งที่แล้วที่เวลาเดินเนื้ออวบ ๆ จะสั่นไปมา
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งที่หลี่เยว่หานทำอาหาร นางจะหยดน้ำพุจิตวิญญาณหยดหนึ่งลงในอาหาร และการบำรุงด้วยวิธีนี้ ทำให้โรคคอพอกของเหยียนจื่อเซียงไม่กำเริบมาระยะหนึ่งแล้ว หญิงสาวไม่ต้องกินน้อยแต่กินหลายมื้อแทน ทั้งยังไม่หิวง่ายเหมือนเมื่อก่อน
ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา เรื่องที่หลี่เยว่หานทำธุรกิจกับนายท่านเวิน พ่อค้าหลวงชั้นหนึ่ง ค่อย ๆ แพร่กระจายไปในหมู่บ้าน ในช่วงแรกนั้นเต็มไปด้วยคำพูดต่าง ๆ นานา ซ้ำยังมีถ้อยคำแย่ ๆ ไม่น่าฟังนับไม่ถ้วนผ่านเข้าหู
หลี่เยว่หานยังไม่ได้ออกมาแก้ตัวแต่อย่างใด นางปล่อยให้พวกเขาพูดไปอย่างที่อยากพูด เมื่อแตงโมพันธุ์เหม่ยเหรินในสวนชุดแรกสุก องุ่นเที่ยวแรกก็สุกเช่นกัน เหล้าองุ่นรอบที่สามก็ถูกบ่มได้ที่แล้วเช่น
