กรธ “พูดมาสิ! ท่านทำอะไรกับท่านแม่ของข้า! เราปฏิบัติต่อท่านอย่างดี แม้จะรู้เจตนาแอบแฝงของท่านแล้ว เราก็ยังยอมให้ท่านอยู่ที่บ้านต่อ แต่ท่านกลับทำร้ายท่านแม่ของข้า จิตใจของท่านอำมหิตเกินไปแล้ว!”
“หา?” เหยียนจื่อเซียงกลับมามีสติอีกครั้ง “น้าหรือ? น้าไม่ได้ทำอะไรเลย”
“แล้วเหตุใดท่านแม่ของข้าซึ่งสุขภาพร่างกายแข็งแรงดี จู่ ๆ ถึงเป็นแบบนี้ไปได้!” มู่ชวนจ้องไปยังอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา ฮึม! เขารู้อยู่แล้วเชียวว่าเหยียนจื่อเซียงต้องมีปัญหา!
เมื่อได้ยินถ้อยคำของมู่ชวน เหยียนจื่อเซียงก็ตอบสนองทันที หญิงสาวหันตัวไปเคาะ ๆ หม้อน้ำแกงที่ยังคงเดือดอยู่ ก่อนจะวิ่งมาแตะ ๆ ที่ด้านข้างหลี่เยว่หาน มู่ชวนกำลังจะหยุดนาง แต่เหยียนจื่อเซียงก็ยกข้อมือของหลี่เยว่หานขึ้น ก่อนจะวางสามนิ้วของตนลงไปบนจุดชีพจรของหญิงสาวเพื่อเริ่มจับชีพจร
“เจ้า…” มู่ชวนคิดอยากจะพูดบางอย่าง
แต่เหยียนจื่อเซียงมองเขาแล้วกล่าวว่า “ที่ร้านผ้าของข้าใช้สมุนไพรในการย้อมผ้า ทำให้ข้าพอมีความรู้เรื่องการแพทย์อยู่บ้าง”
เมื่อได้ยินดังนั้น และเห็นท่าทางที่ดูมีเค้าอยู่บ้าง มู่ชวนจึงกลืนคำพูดของตัวเอง แต่ดวงตาของเขายังคงจ้องมองไปยังเหยียนจื่อเซียง
ไม่นานนัก เหยียนจื่อเซียงก็หายใจออกพร้อมรีบผุดลุกขึ้น แล้วมองหลี่เยว่หานด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพลางเอ่ย “พี่สาว! ท่านกำลังตั้งครรภ์! จากชีพจรที่ข้ารู้สึกก็คงจะราว ๆ สองเดือนแล้ว!”
ราวกับว่ามีสายฟ้าฟาดลงสู่
