่ว่าจะใช้จ่ายมากน้อยเพียงใด หญิงสาวก็สามารถพูดได้ว่าเมิ่งฉีฮ่วนไปล่าสัตว์ที่ทรงพลังมาได้ จึงแลกเป็นเงินมาได้ไม่น้อย และด้วยเพราะมีผู้ชายอยู่ในบ้าน คนเลยไม่จับจ้องอะไรนัก
แต่ตอนนี้ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว นางเป็นสตรี ย่อมไม่มีทักษะที่จะไปล่าสัตว์ป่าบนภูเขา ซ้ำยังไม่มีข้อได้เปรียบในการให้ผู้ชายไปทำงานที่ใช้แรง แรกเริ่มเดิมทีนั้นการถักตะกร้าขายให้ท่านกวนแห่งหอสุรามัจฉาเพื่อหาเลี้ยงชีพก็ยังพอสมเหตุสมผล แต่ทุกคนล้วนสายตายาวไกล ความเป็นอยู่ของครอบครัวหลี่เยว่หานเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ จึงมีหลาย ๆ คนที่แอบนินทาลับหลัง
ยิ่งไปกว่านั้น เวินเทียนเหล่ยยังเคยบอกว่าเขาจะไม่ปล่อยให้ร้านขายผ้าตระกูลเหยียนต้องขาดทุน ดังนั้นความรู้สึกผิดของนางที่มีต่อเหยียนจื่อเซียงจึงลดลงไม่น้อย
“ถ้าเช่นนั้นก็เอาตามที่เจ้าว่าเถอะ หญิงม่ายคนหนึ่งสามารถทำธุรกิจกับคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเวิน พ่อค้าหลวงชั้นหนึ่งได้ เห็นทีคงมีคำซุบซิบนินทาจากคนที่คิดไกลไปเองขึ้นมาอีก” หลี่เยว่หานถอนหายใจ แต่ไม่ได้คัดค้าน ท้ายที่สุดแล้ว นางก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะอยู่ที่หมู่บ้านจางหนิงไปอย่างยาวนาน เรื่องพวกนี้อย่างไรก็จำเป็นต้องประสบ
อยู่ที่ว่าจะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น
หลังจากปรึกษาหารือกับหลี่เยว่หานแล้ว เวินเทียนเหล่ยก็ลุกขึ้น “ตวนอู่ จงชิว จำไว้ว่าต้องทำให้คนในหมู่บ้านจางหนิงรู้สถานะของข้าภายในวันนี้ ข้าไม่อยู่กินมื้อเย็นด้วยนะ”
“ข้าเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะ
