นอกจากถุงทรายที่ขาของนางแล้ว นางยังเริ่มมัดถุงทรายไว้ที่ท้องและแขนด้วย
แม้อากาศจะร้อนอบอ้าวจนเนื้อตัวของนางเต็มไปด้วยเหงื่อ ทว่าเหยียนจื่อเซียงก็ไม่ได้เอ่ยบ่นถึงความขมขื่นหรือความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย
หนึ่งเดือนผ่านไป น้ำหนักของเหยียนจื่อเซียงลดลงอย่างเห็นเห็นได้ชัด แม้มองด้วยตาเปล่า
“อ๊าย” คืนนี้หลังจากทุกคนอาบน้ำและพร้อมที่จะเข้านอนแล้ว เหยียนจื่อเซียงพลันร้องลั่นขึ้นมา
หลี่เยว่หานตื่นตกใจมากจึงรีบวิ่งไปหาหญิงสาว แต่สิ่งที่นางเห็นคือเหยียนจื่อเซียงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา “พี่สาวหานเยว่ วันนี้ข้าลองสวมกระโปรงตัวเก่า แล้วกระโปรงนั้นหลวมไปมาก ๆ! พี่สาวหานเยว่ ท่านเยี่ยมยอดอย่างยิ่ง!”
เมื่อได้ยิน หลี่เยว่หานทั้งโกรธและขบขัน
หนึ่งเดือนที่ผ่านมา เหยียนจื่อเซียงยังคงเป็นหญิงสาวอวบอ้วนที่มีน้ำหนักเกือบสองร้อยจิน แต่หลังจากฝึกฝนมาเป็นเวลาหนึ่งเดือน น้ำหนักของนางก็ลดลงเหลือราว ๆ หนึ่งร้อยห้าสิบจิน สิ่งนี้ก็เป็นผลพวงมาจากการควบคุมอย่างสุดโต่งของหลี่เยว่หาน ไม่เช่นนั้นเหยียนจื่อเซียงคงลดน้ำหนักไปมากกว่านี้
แต่การลดน้ำหนักก็ไม่สามารถทำได้อย่างเร่งรีบจนเกินไป ที่เหยียนจื่อเซียงสามารถลดน้ำหนักได้มากในหนึ่งเดือนนั้นเป็นเพราะมวลรวมร่างกายของนางมาก เมื่อถึงเดือนที่สอง แม้เหยียนจื่อเซียงจะอยากลดน้ำหนักอย่างรวดเร็วเช่นนี้ก็เกรงว่าจะเป็นไปได้ยาก
“สองวันนี้เจ้าก็พักผ่อนเสียหน่
