ซียงใช้อาบ จากนั้นจึงส่งนางขึ้นรถม้าของตระกูลเหยียน โดยตกลงกันว่านางต้องกลับมาในอีกสองวัน
เหยียนจื่อเซียงกลับไปคราวนี้ได้นำเอางานปักที่พี่สะใภ้โจวปักกลับไปด้วย
หลังจากได้คบค้าสมาคมกันมาสักพัก หลี่เยว่หานจึงได้รู้ว่าพี่สะใภ้โจวไม่ใช่คนในท้องถิ่น แต่เป็นผู้ลี้ภัยที่หนีมาที่นี่เมื่อหลายปีก่อน ต่อมาได้แต่งงานกับโจวต้าหู่ หลังจากอาศัยอยู่ในหมู่บ้านจางหนิงมาเกือบสิบปี สำเนียงของนางก็เปลี่ยนไป เดิมทีนางมาจากเจียงหนาน ทักษะการเย็บปักถักร้อยของพี่สะใภ้โจวคือการเย็บปักถักร้อยซูโจวอันโด่งดังก่อนที่หลี่เยว่หานจะข้ามเวลามา!
“จุ๊ จุ๊ จุ๊ ข้าได้ยินมาว่านายน้อยสองคนของตระกูลเหยียนนั้นรักคุณหนูผู้นี้มากที่สุด การที่มีคนกลั่นแกล้งรังแกคุณหนูเหยียนอย่างโหดร้ายในช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้จนร่างนั้นซูบผอมลงไปกว่าครึ่ง นางกลับไปคราวนี้คงทำให้นายน้อยทั้งสองเจ็บปวดหัวใจอย่างยิ่ง เห็นทีว่าคราวนี้คงจะมีคนล้มหัวทิ่มเสียแล้ว!”
นางเฉารู้ว่าเหยียนจื่อเซียงจะกลับไปที่อำเภอหวาซีในวันนี้ ดังนั้นนางจึงรีบมาที่นี่เพื่อดูเรื่องสนุก
แม้ว่านางจะไม่รู้ว่า “การลดน้ำหนัก” คืออะไร แต่ในสายตาของทุกคน การลดน้ำหนักก็เหมือนกับการถูกทารุณ ด้วยเหตุนี้นางเฉาจึงรู้สึกยินดีปรีดาในความโชคร้ายของผู้อื่นขึ้นมา
หลี่เยว่หานไม่ได้เคืองโกรธ เพียงแต่ยกยิ้มพลางมองนางเฉาแล้วพูดว่า “รู้ไหมว่าทำไมกบถึงไม่ยอมออกไปจากบ่อนั้น”
“อะไร?” นางเฉาไม่เข
