ะได้ไม่บาดเจ็บ”
“การวิ่งทำให้บาดเจ็บได้ด้วยรึ?” แม้ว่าเหยียนจื่อเซียงจะเอ่ยถามอย่างงุนงง แต่นางก็เรียนรู้ทำตามจากหลี่เยว่หานด้วยใจจริง และเริ่มขยับข้อต่อบนร่างกาย
หลี่เยว่หานไม่ได้ตอบอะไร หลังจากที่นางขยับข้อต่อทั้งหมดในร่างกายแล้ว ก็ปล่อยให้เหยียนจื่อเซียงอบอุ่นร่างกายต่อ ในขณะที่นางหันหลังกลับเข้าไปในบ้าน หยิบปิ่นปักผมมาสองอัน ผ้าเช็ดตัวที่ดูดซับน้ำได้ดีเป็นพิเศษสองผืน จากนั้นจึงรวบผมยาวสลวยไว้หลังศีรษะให้แน่นแล้วออกมาจากบ้าน
หลังจากช่วยเหยียนจื่อเซียงมัดผมแล้ว หลี่เยว่หานก็พาดผ้าเช็ดตัวไว้บนไหล่ และพาเหยียนจื่อเซียงกระโดดอยู่กับที่สักพักจนรู้สึกว่าร่างกายเริ่มมีความร้อนปะทุขึ้นก็เริ่มนำเหยียนจื่อเซียงออกวิ่ง
ในตอนแรก เหยียนจื่อเซียงคิดว่าตัวเองจะสามารถวิ่งจบรอบแรกได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นนางจึงต้องการเร่งความเร็วอยู่หลายครั้ง แต่หลี่เยว่หานหยุดนางเอาไว้ไม่ให้นางทำเช่นนั้น หญิงสาวพลันรู้สึกว่าหลี่เยว่หานประเมินตัวนางต่ำไป
ทว่าไม่นานนัก หลังจากวิ่งไปรอบหมู่บ้านประมาณหนึ่งในสามของระยะทาง เหยียนจื่อเซียงก็รู้สึกว่าร่างกายของนางหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังหายใจหอบแรงขึ้นเรื่อย ๆ จึงจำต้องหยุดฝีเท้าลง
“หยุดไม่ได้ ไขมันทุกส่วนในร่างกายของเจ้าจะถูกขับออกจากร่างกายในขณะที่เจ้าหายใจ ถ้าเจ้าหยุดตอนนี้ ไขมันเหล่านั้นจะยิ่งตื่นตัว จะเป็นการยากที่จะทำให้พวกมันสลายไป”
หลี่เยว่หานไม่รู้ว่าจะให
