นว่าหลี่เยว่หานดูไม่เหมือนว่ากำลังเสแสร้งแกล้งทำ เวินเทียนเหล่ยก็ยกมือขึ้นลูบหลังศีรษะของตนด้วยความอาย “ขอโทษที ข้าตื่นเต้นไปหน่อย”
“ไม่เป็นไร… หากข้าเป็นเจ้า ก็คงไม่เชื่อเช่นกัน” หลี่เยว่หานกล่าวเช่นนั้น แต่ในใจของนางกลับมีคำตอบ
ทุกวันนี้ ลัญจกรหยกแทบจะไม่เคยห่างกายนางเลย นางเคยคิดที่จะมอบมันให้กับเมิ่งฉีฮ่วน ทว่าเมิ่งฉีฮ่วนกล่าวบอกว่ามันจะปลอดภัยกว่าหากสิ่งนี้อยู่บนร่างกายของนาง ด้วยเหตุนี้ หลี่เยว่หานจึงกลับมาพร้อมกับลัญจกรหยกที่ถูกซ่อนไว้ในเสื้อ
และนางเองก็รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอันพิศวงในตัวเอง
ในช่วงแรกที่หญิงสาวเริ่มเชื่อมโยงกับลัญจกรหยก ทุกครั้งที่นางเข้าไปในห้วงมิติในลัญจกรหยกก็จะเห็นภาพจากศตวรรษที่ 21 อีกทั้งยังไม่เหมือนกับเมิ่งฉีฮ่วนที่สามารถเลือกได้ว่าจะเข้าไปด้วยกายเนื้อหรือจิต
แต่ในช่วงเวลานี้ นางแทบจะสามารถมองเห็นภาพภายในลัญจกรหยกได้ด้วยความคิดเดียวเท่านั้น และยังสามารถมองเห็นได้ทุกที่ที่นางต้องการด้วย
นางถามเมิ่งฉีฮ่วนถึงเรื่องนี้ เมิ่งฉีฮ่วนก็ตอบตามตรงว่าเขาไม่สามารถมองเห็นภาพภายในลัญจกรหยกได้ด้วยความคิดเดียว หากเขาต้องการจะไปสำรวจสถานที่ในลัญจกรหยกจะต้องเข้าไปด้วยการใช้จิต
หลี่เยว่หานพลันสงสัยว่าเป็นเพราะในช่วงหลังมานี้ ตัวนางและลัญจกรหยกแทบจะไม่พรากจากกันจึงทำให้นางและลัญจกรหยกประสานกันลึกซึ้งยิ่งขึ้นอย่างนั้นหรือ
เดิมทีก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรนัก ทว่าเ
