รี้ยวห้าสิบจินให้เจ้าก็นับว่าเป็นสิ่งที่ข้าคาดไม่ถึง และในคราวนี้ เจ้าเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อน ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นอย่างไร ยังไงเจ้าก็ระวังตัวไว้หน่อย และไม่ว่านายท่านเวินจะพูดอะไร อย่าได้เถียงกลับ”
กวนชิ่งอวิ๋นรับรู้ได้ว่าอารมณ์ของหลี่เยว่หานไม่ค่อยดีนัก อืม… ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาซื้อไส้เดือนจากหลี่เยว่หาน กวนชิ่งอวิ๋น ก็ใช้ให้ลูกน้องไปสอบถามเรื่องของหลี่เยว่หาน คนในหมู่บ้านจางหนิงไม่ได้เรียกหลี่เยว่หานด้วยชื่อแซ่ของนาง แต่กลับเรียกว่าหญิงพาล
เมื่อนำมาประกอบกับเรื่องที่หลี่เยว่หานเคยเอ่ยถามเรื่องสุรา กวนชิ่งอวิ๋นจึงเป็นกังวลแทนหลี่เยว่หานไม่น้อยเลยจริง ๆ หากนางไม่ระวังจนไปปะทะเข้ากับผู้สูงศักดิ์ แล้วถูกนายท่านเวินที่มักแสวงหาการแก้แค้นจากเรื่องคับข้องใจเล็ก ๆ น้อย ๆ หาเรื่องเอาคืนคงไม่ใช่เรื่องดี
“ขอบคุณพี่กวนที่เป็นห่วง ข้าจะระวังตัว” หลี่เยว่หานขอบคุณกวนชิ่งอวิ๋นจากใจจริง หลังจากคารวะเขาเรียบร้อยแล้ว เธอก็รีบถกชายกระโปรงขึ้นบันไดและเข้าไปในห้องของเวินเทียนเหล่ย
เห็นดังนั้นกวนชิ่งอวิ๋นพลันถอนหายใจ ก่อนสั่งให้คนงานไปชงชา
เขาไม่ได้กังวลว่าหลี่เยว่หานจะตกหลุมพรางความคิดของเวินเทียนเหล่ย หลังจากได้มีปฏิสัมพันธ์กันสั้น ๆ กวนชิ่งอวิ๋นก็พอจะรับรู้ได้ว่าหลี่เยว่หานไม่ใช่คนประเภทที่โลภในทรัพย์สินอำนาจ ด้วยเหตุนี้ กวนชิ่งอวิ๋นจึงสนใจในตัวหลี่เยว่หานอย่างยิ่ง ทั้งยังตั้งใจว่าจะหาโอกาสท
