ยาทเองก็ทราบเรื่องนี้ ทว่าเมิ่งฉีฮ่วนไม่เคยให้ผู้ใดได้ยลโฉมฮูหยินของเขา ดังนั้นจึงมีคนจำนวนไม่น้อยที่คิดว่าเมิ่งฉีฮ่วนหาเหตุมาอ้างเพียงเท่านั้น
การให้เมิ่งฉีฮ่วนเป็นตัวแทนส่งเกี้ยวไปรับองค์หญิงหล่านเยว่ก็แฝงการหยั่งเชิงเอาไว้
หากเมิ่งฉีฮ่วนยังไม่ได้แต่งงาน แล้วต้องส่งเกี้ยวไปรับเจ้าสาวแทนคนอื่น การแต่งงานนี้คงกลายเป็นเรื่องขำขัน และเมิ่งฉีฮ่วนคงจำต้องเป็นบุรุษขององค์หญิงหล่านเยว่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ใครจะไปคาดคิดว่าในคืนวิวาห์ของจอหงวนผู้นั้น เมิ่งฉีฮ่วนจะประปาศกร้าวออกมาว่าฮูหยินของเขาโกรธมากเมื่อรู้ว่าเขาต้องมาทำหน้าที่ส่งเกี้ยวรับเจ้าสาว พบกับสิ่งต่าง ๆ จึงปลอมตัวเป็นชาวบ้านปะปนอยู่ในฝูงชนด้วยต้องการสร้างเรื่องวุ่นวาย ทว่าเขาจดจำตนที่ปลอมตัวมาได้จึงส่งไปขังคุกไว้ชั่วคราว
ทันทีที่องค์หญิงหล่านเยว่ถูกส่งไปยังตำหนักของนาง เมิ่งฉีฮ่วนก็จากไปโดยไม่หยุดฝีเท้า ไม่แม้แต่จะรับอาหารที่งานเลี้ยงแม้เพียงหนึ่งคำเสียด้วยซ้ำ เขามุ่งตรงไปที่คุกด้วยตัวเอง ก่อนจะอุ้มหญิงสาวคนหนึ่งออกมาท่ามกลางสายตาของทุกคน
เพียงแต่ไม่มีใครเห็นใบหน้าของสตรีนางนั้น เพราะเมิ่งฉีฮ่วนใช้เสื้อคลุมของเขาปกปิดไว้
และอีกสองวันต่อมา องค์รัชทายาทประสงค์ที่จะเห็นใบหน้าที่แท้จริงของฮูหยินของเมิ่งฉีฮ่วน แต่เมิ่งฉีฮ่วนล้มป่วยจึงปฏิเสธที่จะออกไปพบ ในชั่วระยะเวลาเพียงสองวันนี้ ข่าวที่ว่าเมิ่งฉีฮ่วนโปรดปรานภรรยาของเขาอย่างยิ่งได้
