ทำสวยระหว่างรอได้
ทว่าโดยพื้นฐานแล้วไม่สามารถทำสองสิ่งนี้พร้อมกันในแคว้นตงฮั่นได้ ดังนั้นหลี่เยว่หานจึงเสนอให้เพิ่มผลไม้รสหวานที่ไม่ทำให้อิ่มท้องเป็นของว่างก่อนอาหารสำหรับลูกค้า
แต่การจ่ายค่าน้ำซุปหม้อไฟในราคาครึ่งหนึ่งล่วงหน้าย่อมทำให้เกิดการสูญเสียลูกค้าจำนวนมาก และมีเพียงไม่กี่คนบนโลกใบนี้เท่านั้นที่เห็นแก่ผลประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ ตราบใดที่หม้อไฟจากหอสุรามัจฉายังทำตามสูตรของนางต่อไป ฟังคำแนะนำด้วยการเพิ่มอาหารสดใหม่เป็นครั้งคราว ลูกค้าที่ห่างหายไปก็จะกลับคืนมาในไม่ช้า
ท้ายที่สุดหม้อไฟที่หลี่เยว่หานปรุงขึ้นมานั้นทำมาจากเครื่องเทศหลายสิบอย่าง และยังถูกเคี่ยวขึ้นมาจากน้ำซุปกระดูกหอมกรุ่น หากคนอื่นต้องการทำเลียนแบบก็คงจะเลียนแบบได้แค่หนึ่งถึงสองอย่างเท่านั้น
เวินเทียนเหล่ยพูดคุยกับหลี่เยว่หานอยู่สักพักหนึ่ง ฉงหยางที่ออกไปส่งหัวหน้าหมู่บ้านก็เดินถือเนื้อสิบจินกลับเข้ามา กล่าวว่าหัวหน้าหมู่บ้านอวี๋เพิ่มเนื้ออีกห้าจินใส่รวมไปกับเนื้อห้าจินของบ้านตระกูลจ้าวให้นำเอากลับมาให้ครอบครัวหลี่เยว่หานปรุงอาหารกิน
“หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋ก็ใช้ได้เหมือนกันนะ” เวินเทียนเหล่ยพึงพอใจมากและสั่งให้ฉงหยางนำเนื้อไปใส่ไว้ในห้องครัวของหลี่เยว่หาน จากนั้นจึงขยิบตาให้หลี่เยว่หานและกล่าวว่า “พี่สะใภ้จะทำอาหารเลยหรือไม่?”
หลี่เยว่หานรู้สึกขบขันเมื่อเห็นท่าทางของเขา “ได้”
เวินเทียนเหล่ยที่ได้ยินเช่นนั้นก็อาสาไปจุดไฟ
